Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/21688 K.2025/3700

Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2022 tarihli kararı ile hükümlü hakkında iftira suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 267/1, 62/1. ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’un (5271 sayılı Kanun) 251/3. maddesi uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün itiraz edilmeksizin 15.04.2022 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1.maddesi uyarınca, 14.05.2024 tarihli ve 2024/751 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.07.2024 tarihli ve KYB-2024/57353 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.07.2024 tarihli ve KYB-2024/57353 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/03/2022 tarihli kararının gerekçe kısmında ''..sanığın 09/04/2019 günü Süleyman Şahin ile ... arasında yaşanan olaylara baskı yapıldığından ve korktuğundan yalan tanıklık yapmak zorunda kaldığını beyan ettiğinden üzerine atılı suçu işlediği sabit bulunmuş..'' şeklinde açıklamaya yer verilmesine rağmen, hüküm kısmında sanık hakkında iftira suçundan mahkumiyet kararı verilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

İncelenen dosyada, hükümlü hakkında 24.03.2022 tarihli kısa kararda iftira suçundan basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle cezalandırılmasına karar verildiği halde gerekçe kısmında ise yalan tanıklık suçundan cezalandırılmasına karar verildiği belirterek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR