Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/21713 K.2025/1284

Kırıkkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.03.2020 tarihli, 2019/266 Esas, 2020/93 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçundan, 6136 sayılı Kanun'un 13/1. ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, karara karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 13.10.2020 tarihli ve 2020/1009 Esas, 2020/2166 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek, kararın 13.10.2020 tarihinde kesinleştiği,

Kararın kesinleşmesini müteakip, Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığı İlamat ve İnfaz Bürosuna gönderildiği, savcılık tarafından, atılı suçun seri muhakeme kapsamına alınması ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun geçici 5. maddesinin d bendinde yer alan "kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararı ile iptal edilmesi karşısında, seri yargılama usulünün uygulanabilmesi için infazın durdurulması ve uyarlama yargılaması yapılması talebinde bulunulduğu,

Talebin; ilgili Kırıkkale 1. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından, 31.08.2022 tarihli ve 2019/266 Esas, 2020/93 Karar sayılı ek karar ile reddine karar verilmiş ise de; hükümlü müdafinin itirazı üzerine, Kırıkkale 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 27.09.2022 tarihli, 2022/579 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın kabulüne karar verilerek, dosyanın Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığı Seri Muhakeme Bürosu'na gönderilmesine karar verildiği,

Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığı, 10.11.2022 tarihli, 2022/13295 soruşturma, 2022/7193 Karar sayılı kararı ile "Anayasa Mahkemesi iptal kararlarının geriye yürümeyeceği ve seri muhakeme usulünün uygulanmasına imkan bulunmadığından" bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verdiği,

Karara sanık müdafii tarafından itiraz edilmesi üzerine, Kırıkkale Sulh Ceza Hakimliği tarafından, 26.04.2023 tarihli, 2022/7098 Değişik İş sayılı karar ile "Basit yargılama usulü yönünden değerlendirmede bulunulması gerektiği" belirtilerek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırıldığı hususları anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanunu’nun 309/1. maddesi uyarınca, 14.05.2024 tarih ve 94660652-105-71-15634-2023-KYB sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.07.2024 tarihli ve KYB-2024/57751 Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.07.2024 tarihli ve KYB-2024/57751 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 173/1. maddesinde yer alan "(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir." şeklindeki hüküm dikkate alındığında,

Mahkemesince seri muhakeme usulü işlemlerinin yapılması için dosyanın gönderildiği Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 10.11.2022 tarihli seri muhakeme usulünün uygulanamayacağına ilişkin kovuşturmaya yer olmadığına dair karara konu soruşturma dosyasında anılan karara itiraz eden şüpheli ...'ın mağdur, müşteki veya suçtan zarar gören sıfatının bulunmadığı, şüpheli konumunda olduğu, bu kapsamda karara itiraz hakkının bulunmadığının anlaşılması karşısında, Kırıkkale Sulh Ceza Hakimliğince itirazın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, esastan inceleme yapılmak suretiyle itirazın kabulü ile anılan kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmesi"

Kabule göre de,

5271 sayılı Kanun'un 251/6. maddesinde yer alan, "Mahkemece gerekli görülmesi hâlinde bu madde uyarınca hüküm verilinceye kadar her aşamada duruşma açmak suretiyle genel hükümler uyarınca yargılamaya devam edilebilir." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, seri muhakeme işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın gönderildiği Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığınca seri muhakeme usulünün uygulanamayacağından bahisle verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı itiraz edilmesi üzerine Kırıkkale Sulh Ceza Hakimliğince basit yargılama usulü yönünden değerlendirmede bulunulması gerektiğinden bahisle anılan kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de, basit yargılama usulünün uygulanmasının tamamen hakimin takdir hakkına ilişkin

bir konu olduğu, Cumhuriyet savcısı tarafından değerlendirmede bulunamayacağı gözetilmeden itirazın reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesi" Hususlarının isabetli olmadığı şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 173/1. maddesi; "Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir." şeklinde düzenlenmiştir.

Ayrıca aynı kanunun 251. maddesine göre basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verme ve uygulama konusunda görevli mercinin mahkemeler olduğu açıktır.

Bu hususlar dikkate alındığında;

Hükümlü ... müdafinin, Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 10.11.2022 tarihli, 2022/13295 soruşturma, 2022/7193 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itiraz etme hakkı bulunmadığı gibi, savcılık makamının da basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağı konusunda değerlendirme yapma yetkisinin olmadığı anlaşılmakla, Kırıkkale Sulh Ceza Hakimliğince, itirazın usul yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, esastan inceleme yapılmak suretiyle itirazın kabulü ile anılan kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmesi, Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

Açıklanan nedenlerle kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun'un 309/4. maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR