Karar Özeti
8. Ceza Dairesi 2024/21923 E. , 2025/8397 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1601 Esas, 2024/1209 Karar SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir oldu
Karar Detayı
8. Ceza Dairesi 2024/21923 E. , 2025/8397 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1601 Esas, 2024/1209 Karar SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Malatya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.02.2024 tarihli ve 2022/430 Esas, 2024/50 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 52/2-4 ve 53. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis ve 24.000 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına, adli para cezasının 24 eşit taksitte tahsiline, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş; karar, Cumhuriyet savcısı (sanık aleyhine), sanık ve müdafii tarafından istinaf edilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 20.05.2024 tarihli ve 2024/1601 Esas, 2024/1209 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı ile sanık ve müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık ve Müdafinin Temyiz İstemleri Şüphe nedeniyle beraat kararı verilmesi gerektiğine, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesinin ve 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, batı illerinden ... iline uyuşturucu madde nakledileceğine dair alınan istihbari bilgi üzerine sürücüsünün sanık ... olduğu *426 plakalı tırın durdurulduğu, hakkında kurulan mahkûmiyet hükmü kesinleşen ...’in uyuşturucu maddelerin bulunduğu kutuyu sanık ...’dan aldığını beyan edip sanığı kesin ve net şekilde teşhis ettiği, bu beyanın kamera kayıtlarıyla da doğrulandığı, bu şekilde sanık ...’ın batı illerinden doğu illerine uyuşturucu madde naklettirdiği iddiasına ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun şekilde yürütüldüğü, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışıldığı tespit edilmiştir. Dosyada bulunan ayakkabı kutusunun teslimine ilişkin görüntülerde, sanık ... ile aynı araç yanında buluşan şahsın poşeti diğer kişiye verdiği anın kayıt altına alındığı, bilirkişi incelemesi sonucunda düzenlenen rapora göre, görüntüdeki kişinin sanık ... olduğunun belirlendiği; ayrıca fotoğraf üzerinden yapılan teşhis işlemi ile HTS ve GPRS verileri, yakalama ve arama tutanakları, ele geçirilen uyuşturucu maddeye ilişkin laboratuvar raporları ile sanık ...’in sanık ...’ı kutuyu veren kişi olarak aşamalarda değişmeyen anlatımları birlikte değerlendirildiğinde, batı illerinden doğu illerine uyuşturucu madde naklettirme eyleminin sanık tarafından gerçekleştirildiği saptanmıştır. Ele geçirilen uyuşturucu madde miktarının kişisel kullanım sınırının çok üzerinde bulunduğu ve sanığın kullanıcı olmadığına dair tahlil sonuçları dikkate alındığında, sanığın eyleminin uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabul ve uygulamasında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 5237 sayılı Kanun’un cezanın belirlenmesine ilişkin 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun’un 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi birlikte nazara alındığında, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin, dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasının isabetli olduğu anlaşılmıştır. Bu nedenle, sanık ve müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 20.05.2024 tarihli ve 2024/1601 Esas, 2024/1209 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak ve oybirliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmün niteliğine göre ve sanığın tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Malatya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.11.2025 tarihinde karar verildi.