KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2024/22206 E., 2025/567 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Ocak 2025
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 3091 sayılı Kanuna muhalefet
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Düşme
Karar Metni
591 kelime·3 dk okuma·7 bölüm
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 264 üncü maddesine göre kanun yoluna başvuru süresindeki yanıltma, başvuranın hak kaybına yol açmayacağından sanık müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü ile yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Yargıtay Bozma Kararı
Gölköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.10.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 15.11.2022 tarihli ve 2019/25739 Esas, 2022/16626 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usulü uygulanması geretiği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
B. Yargıtay Bozma Kararından Sonraki Yargılama Süreci
1. Gölköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.09.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında 3091 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, 3091 sayılı Kanun'un 15/a, 5271 sayılı Kanun'un 251/3, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62, 50/1-a, 52. maddeleri uyarınca 1.120,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Sanık müdafii itirazı üzerine sanık hakkında Gölköy Asliye Ceza Mahkemesinin 06.03.2024 tarihli ve 2023/347 Esas, 2024/166 Karar sayılı kararı ile 3091 sayılı Kanun'un 15/a, 5237 sayılı Kanun'un 62, 50/1-a, 52. maddeleri uyarınca 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık müdafiinin Temyiz İstemi Delillerin hatalı takdir edildiği, atılı suçun yasal şartlarının oluşmadığı, keşif yapılmayarak ve mahkeme huzurunda tanık dinlenmeyerek eksik inceleme ve araştırma yapıldığı, soruşturmaya esas alınan idari işlemlerin geçersiz olduğu, mahkeme gerekçesinin yeterli olmadığı, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığı, usul ve kanuna aykırı karar verildiği ve benzeri nedenlere ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Sanık hakkında Yargıtay bozma kararından sonra verilen 01.09.2023 tarihli mahkumiyet kararı ile dava zamanaşımı süresinin kesildiği, olağan ve olağanüstü zamanaşımı sürelerinin hükümden önce dolmadığı anlaşılmakla Tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, hükme esas alınan kaymakamlık tahkikat aşamasındaki raporların yeterli olduğu,
dosya kapsamında yer alan tecavüz ve müdahalenin men'ine ilişkin idari kararlar ve infaz evrakı ile sanığın olay tarihinde katılana ait parsele tel çit çekmek suretiyle 3091 sayılı Kanun'a muhalefet suçunu işlediği, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısımda taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde hapse çevrileceği şeklinde ihtaratın yanında, infazı kısıtlar şekilde adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuda yararlı bir işe çalışma tedbirine de karar verilebileceği ibaresine yer verilmesi hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gölköy Asliye Ceza Mahkemesinin 06.03.2024 tarihli ve 2023/347 Esas, 2024/166 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 52/4. maddesi gereği, İlk Derece Mahkemesi hükmünün adli para cezasına ilişkin hüküm fıkrasının
altıncı bendine, ''...4 eşit taksitte sanıktan tahsiline" ibaresinden sonra gelen kısım çıkarılarak yerine ''... taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğine ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına'' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2024/22206, K. 2025/567, 21 Ocak 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama