Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/22738 K.2024/9585

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 09.06.2011 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır.

2. Gaziosmanpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün açıklanmasına karar verilmiştir.

3. Gaziosmanpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.05.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve değerlendirmenin ağır ceza mahkemesine ait olduğunun gözetilmemesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.07.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, kazanılmış hak gereği sanığın 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.07.2017 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 11.01.2024 tarihli kararı ile eksik araştırma nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.07.2024 tarihli kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; Sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmesi gerekirken, aynı Kanun madde ve fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın sahte para muhafaza ettiği iddiasına ilişkindir.

2. 22.05.2011 tarihli tutanak ile 34 *** ** plakalı ticari taksinin kolluk ekipleri tarafından durdurulup arka sağ koltukta oturan sanığın yapılan üst aramasında cebinden 3 adet 100,00 TL'lik banknot ele geçirildiği belirlenmiştir.

3. Ziraat Bankası A.Ş.'nin 23.05.2011 tarihli cevabi yazısı ile ele geçen 3 adet 100,00 TL'lik banknotun şüpheli olduğu kanaatine varıldığı belirlenmiştir.

4. Dairemizin 11.01.2024 tarihli bozma kararı üzerine, Mahkemece T.C. Merkez Bankası İstanbul Şube Müdürlüğü'ne paranın sahte olup olmadığı, iğfal kabiliyetinin bulunmadığına dair bir raporun bulunup bulunmadığını, varsa gönderilmesi talebine istinaden T.C. Merkez Bankası İstanbul Şubesinin 21.05.2024 tarihli cevabi yazısında, söz konusu kıymetlerin Gaziosmanpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.10.2013 tarihli müsadere kararına istinaden gönderildikten sonra Şube tarafından da kıymetlerin imhası amacıyla Banknot Matbaası Genel Müdürlüğü'ne gönderildiği ve 2014 yılında imha edildiği bilgisine ulaşıldığı, bu kıymetlere daha önceden de inceleme ve değerlendirme raporu düzenlenmediği belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın üst aramasında ele geçen ve T.C. Ziraat Bankası A.Ş. tarafından şüpheli olduğuna dair rapor düzenlenen 3 adet 100,00 TL'lik banknotun sahte olup olmadığı ve iğfal kabiliyeti bulunup bulunmadığının tespiti açısından, Dairemizin 11.01.2024 tarihli bozma kararına istinaden Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası Banknot Matbaası Genel Müdürlüğü'nden inceleme ve değerlendirme raporunun aldırılması için gönderilmek istenmiş ise de.

Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası'nın 21.05.2024 tarihli cevabi yazısında paraların üzerinde inceleme yapılmaksızın imha edildiğinin bildirilmesi karşısında, sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından yüklenen suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği beraati yerine yazılı şekilde aynı normun (a) bendi gereği beraat kararı verilmesi, dışında hükümde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.07.2024 tarihli ve 2024/78 Esas, 2024/314 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA,

bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının birinci paragrafında yer alan "sanığın üzerine atılı suçun unsurları itibariyle gerçekleşmemesi sebebiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu 223(2)-a maddesi uyarınca sanığın beraatine," ibaresinin çıkartılarak yerine "sanığın yüklenen suçu işlediğinin sabit olmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine," ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,