Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/23150 K.2025/7228

Sanık hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, 7499 sayılı Kanun'un 15. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 12. maddesinde yapılan yasal değişiklik ve sanık hakkında daha önce mahkemece verilen 03.05.2016 tarihli beraat kararının temyiz üzerine Dairemizce bozulmasına karar verilmesi nedeniyle Yargıtay denetiminden geçmiş olması dikkate alındığında, inceleme konusu hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma Kararı

Gerede 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararının katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 19.09.2023 tarihli ve 2020/12189 Esas, 2023/6270 Karar sayılı kararı ile; "...

Katılanın aşamalarda alınan beyanları, katılanın anlatımlarını doğrulayan tanık...nın anlatımları, olay tutanağı, sanığın suçtan kurtulmaya yönelik inkara dayalı savunması ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendinde düzenlenen kamu görevi nedeniyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi ..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

B. Yargıtay Bozma Kararından Sonraki Yargılama Süreci

Bozma üzerine Gerede 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.06.2024 tarih ve 2023/619 Esas, 2024/567 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık ...'ın Temyiz İstemi Olay anında olay yerinde olmadığına, olay yerine daha sonra geldiğine, kimseye müdahalede bulunmadığına, üzerine atılı suçu kabul etmediğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre, sanığın, iş yerinde haciz işlemi yapıldığı sırada alacaklı vekili olan katılan ile aralarında tartışma çıktığı, katılanın olay yerinden ayrılmak istemesi üzerine sanığın katılanın kolundan tutarak ve kapıyı açmasına olanak vermeyerek dışarıya çıkmasını engellediği, görevlilerce düzenlenen 11.02.2014 tarihli olay tutanağına göre olay yerine giden görevlilerce kimlik tespiti yapıldığı sırada sanığın olay yerinden kaçtığının iddia edildiği olaya ilişkin olarak;

1.Yargıtay'ın denetim işlevini yerine getirebilmesi için temyiz incelemesine konu hükmün gerekçe bölümünde, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141. maddesinin üçüncü fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 34. ve 230. maddeleri uyarınca mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olması, hükmün gerekçesinde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilinin belirtilmesi ve bunun nitelendirmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan gerekçesiz şekilde hüküm kurulması,

2.Yargıtay Bozma ilamında, katılan vekilinin temyizi üzerine hakkında atılı suçtan beraat kararı kurulan sanığın eyleminin sübuta erdiği ve 5237 sayılı Kanun 109/2 .maddesi ve 3. fıkrasının (c) bendinin de uygulanması gerektiği belirtildiği halde kısmen uygulama yapıldığı, mahkemesince artırım oranı uygulandığı takdirde;

ceza miktarı açısından hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı ortadan kalkacağı, ayrıca kazanılmış hak uygulamasının yeniden belirlenen sonuç cezanın mahkumiyet hükmü kapsamında olması gerektiği, oysa inceleme konusu kararın hüküm niteliği bulunmamakta olup kanun yolu denetimi üzerine kaldırılabilecek nitelikte olduğu gözetildiğinde,

yapılan yargılama sonucu Yargıtay bozma ilamındaki hususlar gerekçelendirilmeyerek kısmen yerine getirilmeme sonucu verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının da kazanılmış hak kapsamı dışında kaldığı dikkate alınarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Açıklanan nedenlerle Gerede 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.06.2024 tarih ve 2023/619 Esas, 2024/567 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,