Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/23760 K.2025/2983

Ankara 34. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.04.2023 tarihli ve 2022/970 Esas, 2023/352 Karar sayılı kararıyla hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 6136 sayılı Kanun'un 13/4. maddesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62. maddesi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 251/3. maddesi uyarınca 18 gün hapis ve 60,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, itiraz olunmaksızın 25.04.2023 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 17.09.2024 tarihli ve 2024/5853 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.09.2024 tarihli ve KYB-2024/96238 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.09.2024 tarihli ve KYB-2024/96238 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, sanığın incelemeye konu 16/04/2017 tarihli eylemi nedeniyle Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 18/10/2022 tarihli ve 2022/56723 Esas sayılı iddianame ile açılan kamu davası üzerine Ankara 34. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/04/2023 tarihli kararı ile anılan suçtan sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ise de, yargılamaya konu aynı eylem hakkında daha önceden Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 07/04/2022 tarihli ve 2021/121151 Soruşturma, 2022/21908 Esas sayılı iddianamesi ile açılan dava üzerine yapılan yargılama neticesinde Ankara 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/11/2022 tarihli ve 2022/708 Esas,

2022/835 sayılı kararı ile sanığın 25 gün hapis ve 80,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde yer alan, “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. Kanun yararına bozma istem yazısında belirtilen ve hükümlünün aynı eylem nedeniyle yargılandığı Ankara 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.11.2022 tarihli ve 2022/708 Esas, 2022/835 Karar sayılı dosyası ile inceleme konusu Ankara 34. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.04.2023 tarihli ve 2022/970 Esas, 2023/352 Karar sayılı dosyasındaki dava konusu olay, suç tarihinde hükümlüden 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliği haiz mermi ele geçirilmesine ilişkindir.

3. Ankara 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/366 Esas sayılı dosyasında, iddianame düzenlenme tarihinin 07.04.2022, karar tarihinin 10.11.2022 ve kesinleşme tarihinin 09.12.2022; Ankara 34. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/970 Esas sayılı dosyasında ise iddianame düzenlenme tarihinin 18.10.2022, karar tarihinin 08.04.2023 ve kesinleşme tarihinin 25.04.2023 olduğu tespit edilmiştir.

4. 5271 sayılı Kanun'un 223/7. maddesi; "(7) Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklinde düzenlenmiştir.

5. Hükümlü hakkında aynı eylem sebebiyle Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 18.10.2022 tarihli iddianamesi ile açılan Ankara 34. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.04.2023 tarihli ve 2022/970 Esas, 2023/352 Karar sayılı dosyası ile görülen mükerrer davanın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın REDDİNE karar verilir.” hükmü gereğince reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüş ve 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

II. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Ankara 34. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.04.2023 tarihli ve 2022/970 Esas, 2023/352 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,