Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/24109 K.2025/5150

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma İlâmı

İstanbul 35.Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli ve 2015/403 Esas, 2016/288 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 12.12.2023 tarihli ve 2023/4068 Esas, 2023/9886 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin eşe karşı cebir kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında hataya düşülerek hüküm kurulması nedeniyle sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla bozulmasına karar verilmiştir.

B. Yargıtay Bozma İlâmından Sonraki Yargılama Süreci

İstanbul 35.Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.06.2024 tarihli ve 2024/144 Esas, 2024/500 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 3-e, 53 maddeleri uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanığın Temyiz İstemi İddiaların asılsız olduğuna, atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. Sanığın olay günü resmi nikahlı eşi olan katılanı zorla kolundan tutarak araca bindirdiği ve İstanbul iline getirdiği iddia olunan olayda; doktor raporu, tanık beyanı, katılanın istikrarlı anlatımları birlikte değerlendirildiğinde, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Bozmadan önce verilen 05.05.2016 tarihli sanığın 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün yalnızca sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326/son maddesinde düzenlenen kazanılmış hak nedeniyle sanık hakkında hükmedilen 4 yıl hapis cezasının 1 yıl hapis cezası üzerinden infaz olunacağının hükümde gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı ise de bu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle İstanbul 35. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.06.2024 tarihli ve 2024/144 Esas, 2024/500 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hüküm fıkrasının ikinci paragrafından sonra gelmek üzere ''1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi gereğince sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının 1 yıl hapis cezası üzerinden infazına'' şeklinde yeni bir paragraf eklenmek suretiyle hükmün,