Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/24444 K.2025/3006

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma Kararı

Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.12.2009 tarihli ve 2009/30 Esas 2009/486 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen kararın sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 09.12.2014 tarih ve 2012/22719 Esas 2014/22772 Karar sayılı kararı ile kurulan hükmün onanmasına karar verilmiş, söz konusu onama kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 07.03.2023 tarih ve KD- 2023/ 20663 sayılı itiraznamesi ile itiraz edilmesi sonrası itirazı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 24.05.2023 tarih ve 2023/15384 Esas ve 2023/10860 Karar sayılı kararı ile;

sanığın 29.12.2009 tarihli, hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmaksızın yokluğunda yargılama yapılarak mahkûmiyetine karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlandığı gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

B. Yargıtay Bozma Kararından Sonraki Yargılama Süreci

Bozma üzerine Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.03.2024 tarih ve 2023/175 Esas, 2024/106 Karar sayılı kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109/2., 109/3-b-f, 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık ve sanık müdafinin temyiz sebepleri; yeterli delil bulunmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanığın lehine olan kanun hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre, sanığın diğer temyiz dışı sanıklarla birlikte, olay tarihinde 17 yaşında olan mağdur ...'i İstanbul Otogarındayken araçlarına zorla bindirerek Konya'ya götürdükleri, bu şekilde sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediğinin iddia edildiği olaya ilişkin olarak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği ve şartları oluşmadığından 5237 sayılı Kanun'un 50, 51. maddeleri ile 5271 sayılı Kanun’un 231. maddesinin uygulama dışı bırakılmasının isabetli olduğu anlaşıldığından sanık ve sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR