Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/24625 K.2025/8001

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma İlâmı

Anamur 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2016 tarihli ve 2015/661 Esas, 2016/186 Karar sayılı kararının cumhuriyet savcısı ve mağdur vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 27.09.2023 tarih ve 2020/13580 Esas, 2023/6693 Karar sayılı ilamı ile "... sanığın atılı suçu işlediği anlaşılmakla, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

B. Yargıtay Bozma İlâmından Sonraki Yargılama Süreci

Anamur 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.06.2024 tarihli ve 2023/985 Esas, 2024/602 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 109/2, 109/3-f, 62. ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Mağdurların şikayetlerinden vazgeçtiklerine, suçun unsurlarının oluşmadığına ve zamanaşımına uğradığına, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme yapıldığına ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre, sanığın olay tarihinde 15 yaşından küçük olan mağdur ...'ı ilerde oğluyla evlendirmek istediği ve bu nedenle evinde kalması için anne babasının yanından alarak kendi evine götürdüğü, mağdur ...'ın kaçabileceğini düşünerek yattığı odanın kapısını kilitlediği, sabah olduğunda ise mağdurun ailesinin yanına dönmek istemesi üzerine sanığın mağduru darp etmeye başlayarak kolundan tutup evden çıkarıp inşaat halinde olan kendilerine ait eve götürdüğü ve burada da mağduru darp ederek alıkoyduğu iddiasına ilişkin olarak;

1.Gerekçeli karar başlığında; suç tarihinin 26.05.2015 yerine 19.02.2015 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmüştür.

2.Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109/3-f. maddesi uyarınca bir kat artırım yapılırken 4 yıl hapis yerine, hesap hatası sonucu 3 yıl hapis olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

sanık hakkındaki yargılama konusu eylem için 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-d maddesi gereği 15 yıllık olağan zamanaşımı ve aynı Kanun'un 67/4. uyarınca 22... aylık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü, böylelikle hem olağan hem olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde eleştiri ve maddi hata dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR