Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/24944 K.2025/2170

Yapılan ön inceleme neticesinde; hükümlü hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.04.2002 tarih ve 2002/20 Esas, 2002/104 Karar sayılı kararı ile hükümlü ... hakkında parada sahtecilik suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 316 ncı maddesinin dördüncü fıkrası, 318 inci maddesi, 81 inci maddesi uyarınca 2 yıl 13 ay 10 gün hapis ve 110.728.800 lira ağır para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Sanığın 16.10.2020 tarihli dilekçesi ile eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin ikinci fıkrasına uyduğuna, daha lehe bir düzenleme içerdiğine ve uyarlama yargılaması yapılması talebine ilişkin Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.10.2020 tarihli ek kararı ile lehe-aleyhe kanun karşılaştırma yapıldığında hükümlü yönünden 765 sayılı Kanun'un daha lehe olduğundan uyarlama talebinin reddine karar verildiği ve itiraz üzerine Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.01.2021 tarihli ek kararı ile itirazın reddine kesin olarak karar verildiği belirlenmiştir.

3. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca,18.01.2022 tarihli ve 2021/26499 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.02.2022 tarihli ve KYB-2021/2022/11409 sayılı Tebliğnamesi ile kanun yararına bozma yoluna başvurulmuştur.

4. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 04.04.2024 tarih ve 2022/691 Esas, 2024/3072 Karar sayılı kararı ile

Kanun yararına bozma isteminin kabulüne karar verilmiştir.

5. Bozma üzerine yapılan uyarlama yargılaması neticesinde, Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.09.2024 tarih ve 2024/241 Esas, 2024/233 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçu yönünden 5237 sayılı Kanun'un lehe olduğu kabul edilmekle, 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 inci maddesi uyarınca 3 yıl hapis ve 20.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, tekerrür hükmünün uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Hükümlünün temyiz isteği; hakkında ağır bir ceza tayin edildiğine, karara itiraz ettiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Hükümlü hakkında parada sahtecilik suçundan kurulan ve kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun’un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9 uncu maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu kurulan hükümde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR