Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/25028 K.2025/795

Yapılan ön inceleme neticesinde İstanbul 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.10.2025 tarihli ve 2015/345 Esas, 2015/353 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen 16.10.2015 tarihli mahkumiyet hükmüne ilişkin mahalle muhtarına yapılan tebligatın, sanığın adreste bulunmama nedeninin araştırılmaması ve haber verilen komşusunun isminin tebligat evrakına yazılmaması nedeni usulsüz olduğu tespit edilmiş ise de; kararın Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 16.06.2020 tarih ve 2020/1975 Esas, 2020/13369 sayılı ilamı ile temyiz başvurusunun reddi ile 16.06.2020 tarihinde kesinleştiği, mahkemece kesinleştirme yapıldığı, müddetnamenin bir suretini sanığın 02.03.2021 tarihinde elden teslim aldığı, sanığın 02.03.2021 tarihinde adli para cezasını ödediği,

hapis cezasının ise 15.05.2021 tarihinde infaz edildiği, ayrıca sanığın cezaevi kanalıyla gönderdiği 11.05.2022 tarihli dilekçesi ile uzlaşma yasasından yararlanmak için talepte bulunduğu, 17.05.2022 tarihli ek kararla talebinin reddine karar verildiği, talebinin reddine dair ek kararın 23.05.2022 tarihinde cezaevinde bulunan sanığa usulüne uygun tebliğ edildiği, yine 16.11.2022 tarihli dilekçesi ile seri yargılama usulünden yararlandırılarak infazın durdurulması talebinde bulunduğu, 23.11.2022 tarihli ek kararla talebinin reddine karar verildiği,

talebinin reddine dair ek kararın 23.12.2022 tarihinde cezaevinde bulunan sanığa usulüne uygun tebliğ edildiği halde kanun yoluna başvurmadığı, bu kapsamda kararı öğrendiği anlaşılmakla, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra, sanığın 11.05.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu,

hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,