KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2024/26198 E., 2025/1095 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Şubat 2025
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2024/108 E., 2024/615 K.
- Suç
- Hakkı olmayan yere tecavüz
- Hüküm
- Düşme
- Tebliğname görüşü
- Düşme
Karar Metni
253 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;
I.GERKEÇE
1. Sanığın yargılama konusu eylemleri için belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca zamanaşımı süresinin zamanaşımını kesen 11.06.2016 tarihli ilk mahkumiyet tarihinden, seri muhakeme usulünün uygulanmasına yönelik verilen dönemdeki durma süresi de belirtilen süreye eklendikten sonra hüküm tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı gerçekleşmemiş olduğu belirlenerek yazılı şekilde zamanaşımından düşme kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de; inceleme tarihinde zamanaşımı süresinin dolduğu tespit edilmiştir.
II.KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Keskin Asliye Ceza Mahkemesinin 03.10.2024 tarihli 2024/108 Esas, 2024/615 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2024/26198, K. 2025/1095, 12 Şubat 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama