Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/262 K.2024/6187

İlk Derece Mahkemesi'nce verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 14.11.2023 tarihli ek kararın; karar tarihi itibariyle temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 07.06.2022 tarihli İddianamesi ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Konya 15. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27.12.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 5 yıl hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.

3. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin, 03.10.2023 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesi'nce kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

4. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin, 14.11.2023 tarihli ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; kararın kesin olmayıp temyiz edilebilir olduğuna, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, fazla ceza verildiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk Derece Mahkemeleri'nden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan Bölge Adliye veya İlk Derece Mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR