KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2024/350 E., 2024/6193 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Temmuz 2024
- İncelenen kararın mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2015/445 E., 2016/263 K.
- Suç
- Hakkı olmayan yere tecavüz
- Hükümler
- Beraat
Karar Metni
415 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Davadan usulüne uygun yargılama sürecinde haberdar edilmeyen suçtan zarar gören Maliye Hazinesi'nin, gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, anılan Kurumun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek inceleme yapılmıştır.
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1-Ceylanpınar Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 18.05.2015 tarihli İddianamesi ile sanıklar ... ve ... haklarında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan ayrı ayrı kamu davası açılmıştır. 2-Ceylanpınar Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 13.04.2016 tarihli kararı ile sanıklar ... ve ... haklarında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan ayrı ayrı beraat kararları verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Katılan ... vekilinin temyiz isteği; eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile beraat kararları verildiğine, sanıklar hakkında mahkumiyet kararları verilmesi gerektiğine, ilişkindir. 2.Suçtan zarar gören Maliye Hazinesi vekilinin temyiz isteği; suçların sübutuna, eksik inceleme ile usul ve kanuna aykırı kararların verildiğine, ilişkindir.
III. GEREKÇE
1.Davadan usulüne uygun yargılama sürecinde haberdar edilmeyen suçtan zarar gören Maliye Hazinesi'nin gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, anılan Kurumun 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca kanun yollarına başvurma hakkı bulunduğu ve katılma iradesini açıklamış sayılacağından 5271 sayılı Kanun'un 237 inci maddesi ikinci fıkrası uyarınca davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;
2.Sanıklar ... ve ...'a yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının e bendinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan sanıkların savunmasının alındığı 10.02.2016 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ceylanpınar Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 13.04.2016 tarihli 2015/445 Esas, 2016/263 Karar sayılı kararına yönelik katılan ... vekilinin ve katılan ... Hazinesi vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar ... ve ... haklarındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2024/350, K. 2024/6193, 10 Temmuz 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama