Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/379 K.2024/3498

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kilis Cumhuriyet Başsavcılığının 11.06.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında 6136 sayılı Kanun'un 12 nci maddesinin birinci, ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca dava açılmıştır.

2. Kilis Ağır Ceza Mahkemesinin 29.09.2015 tarihli kararı ile sanıklar hakkında 6136 sayılı Kanun'un 12 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6 yıl 13 ay hapis ve 17.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

3. Kilis Ağır Ceza Mahkemesinin 29.09.2015 tarihli kararının sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 12.12.2022 tarihli kararı ile savunma haklarının kısıtlanması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine Kilis 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.11.2023 tarihli kararı ile sanıklar hakkında 6136 sayılı Kanun'un 12 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 7 yıl 1 ay hapis ve 17.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... ve müdafiinin temyiz isteği

1. Lehe hükümler uygulanmadan hüküm kurulduğuna, 2. Eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkindir.

B. Sanık ... ve müdafiinin temyiz isteği

1. Arama kararı olmadan önleme arama kararına dayanılarak elde edilen delillerin hükme esas alınamayacağına, 2. Suçun sübut bulmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanıkların birlikte Suriye ülkesinden Türkiye'ye silah soktukları iddiasına ilişkindir.

2. 08.06.2014 tarihli olay, yakalama ve muhafaza altına alma tutanakları ile Mercidabık Caddesi üzerinde otogar girişinde kolluk ekipleri tarafından yapılan uygulama sırasında 79 * **** plakalı ticari aracın durdurulduğu, arka koltukta oturan sanık ...'nün şüpheli bir takım davranışlarda bulunması üzerine yapılan üst aramasında üzerinden 4 adet tabanca ve 2 adet fişek ele geçirildiği, ön koltukta oturan sanık ...'nin ise olay yerinden kaçtığı, aynı gece yakalandığında elinde bulunan poşet içerisinden 3 adet tabanca ve 5 adet fişek ele geçirildiği belirlenmiştir.

3. Adana Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 23.01.2015 tarihli raporu ile sanıklardan ele geçen 6 adet tabanca ve 7 adet fişeğin 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliği haiz ateşli silah ve fişeklerinden olduğu, ancak aynı Kanun'un 12 nci maddesinin dördüncü fıkrası kapsamında vahim nitelikte olmadığı, ayrıca sanık ...'den ele geçen 513060 seri numaralı tabancanın çap ve tipine uygun fişekleri normal patlattığı, yapılan tatbiki atışlarda 3. atışa müteakip ateşleme iğnesinin arka kısmının kendiliğinden kırıldığı, ancak 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliği haiz olduğu belirlenmiştir.

4. Sanık ...'nin kollukta alınan savunmasında, bahse konu silahları Suriye ülkesinde Şiltah köyünde ikamet eden Mecit isimli bir şahıstan satın aldıklarını, kendisinin 3 adet, amcasının oğlu olan sanık

Şükrü'nün 4 adet silah alarak her birinin 6.000,00 TL verdiklerini, akşam olunca köyden çıkıp Mecit isimli şahsın kendilerini sınıra getirdiğini, bir taksi ile otogara geldiklerinde yakalandıklarını ifade ettiği; savcılıkta ise, silahları Suriye sınırına gidip sınırda telin olduğu yerden teslim aldıklarını belirttiği, sanık ...'nün beyanının da aynı doğrultuda olduğu belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Delillerin Hukuka Aykırı Olduğuna Yönelik

Sanıkların bulunduğu ticari taksinin, kolluk görevlileri tarafından otogar girişinde yapılan uygulama sırasında durdurulduğu ve Kilis Sulh Ceza Mahkemesinin 30.05.2014 tarihli önleme arama kararına istinaden aramanın yapıldığı ve söz konusu silahların ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında, sanık ... müdafiinin bu hususa ilişkin temyiz sebebi reddedilmiştir.

C. Diğer Yönlerden

1. Kolluk tutanağı, sanıkların aşamalardaki savunmaları, kriminal rapor ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların birlikte Suriye ülkesinden Türkiye'ye silah soktuklarının anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar ve müdafiilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Bozma öncesi verilen ve sanıklar tarafından temyiz edilen ilk hükümde hapis cezalarının 6 yıl 13 ay olduğu gözetilmeden, bozma kararından sonra 7 yıl 1 ay hapis cezalarına hükmolunarak 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son hükmü uyarınca kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçenin (C) bölümünün (3) numaralı bendinde açıklanan nedenle Kilis 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.11.2023 tarihli ve 2023/174 Esas, 2023/101 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar ve müdafiilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükümlere sonuç cezaların belirlendiği bölümlerden sonra gelmek üzere "1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son hükmü uyarınca sanıkların hapis cezasının 6 yıl 13 ay hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2024 tarihinde karar verildi.