Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/395 K.2024/6188

Sanığın yokluğunda verilen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi'nin, 17.11.2017 tarihli, 2017/1994 Esas, 2017/1985 Karar sayılı karara karşı, sanığın 03.07.2023 tarihinde eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz isteğinde bulunduğu ve temyiz isteminin süresinde olduğu tespit edilerek yapılan incelelemede;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 19.02.2016 tarihli İddianamesi ile sanık hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan kamu davası açılmıştır. 2. İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 31.05.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan 10 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

3.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi'nin, 17.11.2017 tarihli, 2017/1994 Esas, 2017/1985 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi'nce kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

4. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi'nin, 28.11.2023 tarihli, 2023/1026 Esas, 2023/1129 Karar sayılı kararı ile sanığın eski hale getirme istemi hakkında karar vermek üzere dosyanın, Yargıtay'a gönderilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; kararın usulsüz kesinleştiğine, eski hale getirme talebinin kabul edilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi'nin, 17.11.2017 tarihli, 2017/1994 Esas, 2017/1985 Karar sayılı kararı ile verilen istinaf başvurusunun esastan reddi kararının, sanığa tebliğ edildiğine ilişkin tebligat parçasının dosya içerisinde ve Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) entegrasyon ekranında bulunmaması karşısında, sanığın eski hale getirme talebinin yerinde ve öğrenme üzerine yaptığı 03.07.2023 tarihli temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçunun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla; sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR