Karar Özeti
8. Ceza Dairesi 2024/4269 E. , 2025/4954 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1445 E., 2023/1732 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir o
Karar Detayı
8. Ceza Dairesi 2024/4269 E. , 2025/4954 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1445 E., 2023/1732 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin 03.03.2023 tarihli ve 2023/3 Esas, 2023/56 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun)188/3, 188/4-a, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 03.07.2023 tarihli ve 2023/1445 Esas, 2023/1732 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Yeterli delil bulunmadığına, delil değerlendirmesinin hatalı olduğuna ve eylemin kullanmak için madde bulundurma suçu olduğuna ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanığın suç tarihinde uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasına ilişkin olarak, Ele geçirilen madde miktarı gözetildiğinde temel ceza tayin edilirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği düşünülmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan, doğru değerlendirilen ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yerinde, yeterli ve kanuni gerekçeyle uygulanmadığı anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. a- Sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilirken uygulanam maddenin fıkrasının gösterilmemesi ve 24 ayda 24 eşit aylık taksitte tahsiline karar verildikten sonra taksitlerden birinin ödenmemesi halinde kalan cezanın tamamının tahsiline ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarına yer verilmeyerek Türk Ceza Kanunu'nun 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılması, b- Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişikliğin gözetilmemesi, c- Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması, hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 03.07.2023 tarihli ve 2023/1445 Esas, 2023/1732 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı Kanun’un 302/2-4. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin hüküm fıkrasının adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bölümündeki "TCK'nın 52. maddesi" ibaresinin çıkartılarak yerine " TCK'nın 52/4. maddesi" ibaresinin eklenmesi ve 5. bendin sonuna "sanık taksitlerden birisini süresinde ödemediğinde geriye kalan para cezasının sanıktan bir defada tahsiline ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına" ibaresinin eklenmesi, Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bendin çıkartılarak yerine "Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanık hakkında 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile değişik Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi, tekerrür hükümlerinin uygulandığı 9. bende Türk Ceza Kanunu'nun 58/6-7. maddesi uyarınca ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklu kalınan süre bakımından sanık hakkındaki tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Sinop Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.06.2025 tarihinde karar verildi.