Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/4568 K.2026/1040

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Mersin 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.05.2023 tarihli ve 2022/283 Esas, 2023/127 Karar sayılı kararı ile sanık ...'in beraatine ve diğer sanık ...'ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 188/3, 58, 52/2 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 14.06.2023 tarihli ve 2023/1128 Esas, 2023/834 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ... müdafii ve Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün diğer sanık ... ve kullanıcı M.'nin atfı cürüm mahiyetindeki beyanlarına dayandığına, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, usulüne uygun arama kararı alınmadan üst araması yapıldığına ve adli emanetteki döviz ve TL cinsinden olan paraların sanık yerine diğer sanık ...'e iadesine karar verildiğine ilişkindir. B.

Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri Dosyada bulunan fiziki takip tutanağı, kullanıcı tanık M.D.'nin kollukta müdafii huzurunda alınan ifadesi ve canlı teşhis tutanağı ile dosyada yer alan diğer bilgi,

belge ve deliller uyarınca sanığın suç tarihinde fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettiği diğer sanıkla birlikte kullanıcı tanık M.'ye bir paket halinde daralı 0.5 gram gelen metamfetamin maddesini satmak suretiyle üzerine atılı uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçunu işlediğinin sabit olmasına karşın delillerin takdirinde hataya düşülerek sanığın beraatine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. C.

Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanıkların suç tarihinde hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen ve mahkemece tanık olarak dinlenen M.'ye fikir ve eylem birliği içerisinde uyuşturucu sattıkları iddiasına ilişkin olarak. 1) Sanık ... yönünden yapılan incelemede.

Sanık ...'in telefonunda 5271 sayılı Kanun'un 134. maddesi uyarınca yapılan incelemede atılı suç yönünden şüphe oluşturacak yazışma içerikleri tespit edilmiş ise de, sanığın bahse konu yazışmalar kapsamında bir uyuşturucu madde ticareti yapma suçuna dahil olup olmadığının belirlenemediği ve somut olayda da hakkında mahkumiyet hükmü kurulmuş olan diğer sanıkla birlikte hareket ederek tanık M.'ye uyuşturucu sattığının şüpheden uzak şekilde saptanamadığı anlaşılmakla, Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmemiş;

hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. 2) Sanık ... yönünden yapılan incelemede.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı ve suça konu uyuşturucunun kullanıcı M.'ye ele geçirilmesinin usul ve kanuna uygun olduğu anlaşılmakla;

fiziki takip ve yakalama tutanağı, aracın ön sağ yolcu kısmında oturan sanıkla tanık M. arasındaki alışveriş anının görüldüğüne dair tutanak mümzi beyanı ve hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen ve mahkemece tanık olarak dinlenen M.'nin kolluk aşamasında müdafii huzurunda alınan beyanında suça konu uyuşturucuyu 150 TL karşılığında sanıktan aldığı yönündeki beyanı birlikte değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair kabulde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından,

sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunarak, sanık hakkında kurulan hükümde aşağıda belirtilenler dışında hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. a) 04.06.2025 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (7550 sayılı Kanun) 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesi uyarınca ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki

koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağının düzenlenmiş olması dikkate alındığında, hükümde, ikinci defa mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına ibaresinin yazılması b) Sanık ...'in aşamalardaki beyanları ile tüm dosya kapsamından adli emanetin 2022/5362 sırasında kayıtlı bulunan 50 Euro ile 5375 TL paranın sanık ...'a ait olduğunun anlaşılması karşısında paraların sanık ...'a iadesine karar verilmesi gerekirken sanık ...'e iadesine karar verilmiş olması hukuka aykırı görülmüşse de bu hususların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR

1) Sanık ... yönünden yapılan incelemede. Gerekçe bölümünde (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 14.06.2023 tarihli ve 2023/1128 Esas, 2023/834 karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden.

5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, 2) Sanık ... yönünden yapılan incelemede. Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi

5. Ceza Dairesinin, 14.06.2023 tarihli ve 2023/1128 Esas, 2023/834 karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği sanığın mahkumiyetine dair İlk Derece Mahkemesi hükmünün (2) nolu bendinin (11.) paragrafında yer alan "5275 Sayılı Yasanın 108/3 maddesi uyarınca sanık hakkında koşullu salıverme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına" ibaresinin hükümden tümüyle çıkarılması ile hükmün (3) nolu bendinin (1.) paragrafında yer alan "Adli emanetin 2022/5362 sırasında kayıtlı ... isimli şahıstan el

getirilen 50,00 AURO PARA, ... isimli şahıstan ele geçirilen 5.375,00 TL PARA" ibarelerinin hükümden tümüyle çıkarılması ile yerine "Adli emanetin 2022/5362 sırasında kayıtlı bulunan 50 Euro ile 5375 TL paranın sanık ...'a ait olduğunun anlaşılması karşısında paraların sanık ...'a İADESİNE," ibarelerinin yazılması, suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak,

oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mersin 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi