Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/4676 K.2025/2387

Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.07.2023 tarihli ve 2023/193 Esas, 2023/246 Karar sayılı kararı ile sanığın zincirleme şekilde uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 43 ve 58/6-7. maddeleri uyarınca 18 yıl 9 ay hapis ve 37.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 28.09.2023 tarihli ve 2023/1718 Esas, 2023/1535 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının esastan reddine ve sanığın tutukluluk halinin devamına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemleri Delillerin hatalı değerlendirildiğine, yeterli delil bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasına, beraat ve tahliye kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe A. 04.09.2020 tarihinde sanığın Gaziantep ilinden yüklü miktarda eroin maddesi getirip para karşılığı satacağına ilişkin bilgiler elde edildiği, ... ** ... plaka sayılı araçta arama ve el koyma kararı verildiği, aracın 05.09.2020 günü saat 20.00 sıralarında durdurulduğu, araçta yakalanan sanığın ağzının içine saklamış olduğu 1 paket halinde siyah poşet parçasına sarılı eroin maddesi ele geçirildiği ve söz konusu maddeye el konulduğu, B.

19.09.2020 tarihinde sanık ile ... arasında yapılan ve iletişimin dinlenilmesi kararı ile tespit edilen telefon konuşmalarının ardından sanığın ikametinin izlemeye alındığı, ...'ın adresin önünde bir süre bekledikten sonra binaya girdiği, bir kaç dakika sonra binadan çıktığı ve kollukça yakalandığı, suç unsurunun bulunup bulunmadığının sorulması üzerine bulunan eroin maddesini rızaen teslim ettiği, C.

19.09.2020 tarihinde sanık ile ... arasında yapılan ve iletişimin dinlenilmesi kararı ile tespit edilen telefon konuşmalarının ardından ...'ın izlemeye alındığı, kaldırımda etrafı kolaçan ederek beklediği, sanığın ticari taksi ile geldiği, ...'ın taksiye bindiği ve sokak içerisinde araçtan birlikte indikleri, sanığın iş yerine ek başına girdiği, bir süre sonra iş yerinden çıkarak sokak içerisinde bekleyen ...'ın yanına gitmeden az mesafe bulunur vaziyette bir şeyler söylediği, el kol hareketi yaptığı ve avucunun içinde tuttuğu maddeyi el işareti ile gösterdiği ve yere atarak uzaklaştığı, ...'ın maddeyi avucunun içine aldığı,

şahsın durdurulduğu, arama kararı uyarınca yapılan aramada sağ avucunun içinde yer alan eroin maddesinin muhafaza altına alındığı, D.

17.10.2020 tarihinde ilgili adreste uyuşturucu madde ticareti yapıldığı yönünde alınan istihbari bilgi doğrultusunda ikametin izlemeye alındığı, ikametten çıkan ...'ın durdurularak suç unsurunun bulunup bulunmadığının sorulması üzerine, 6 adet suboxone hap, bir paket esrar maddesi ile bir paket eroin maddesini rızaen teslim ettiği, devamında yapılan ikamet aramasında sanığın üzerinde bulunan metamfetamin maddesi ile eroin maddesine el konulduğu, ikamette bulunan ...'un üzerinden ele geçirilen eroin maddesine el konulduğu, İddialarına ilişkin olarak.

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 225. maddesine göre hükmün konusu ve suçu değerlendirme yetkisi hükme bağlanmış, aynı Kanun'un 230. maddesine göre de mahkeme kararlarının gerekçeli olması ve gerekçede gösterilmesi gereken hususlar düzenlenmiştir.

Buna göre, her ne kadar ilk derece mahkemesince 04.09.2020 tarihli eylem yönünden ''sanığın üzerine atılı uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçunu işlediğini ilişkin, satışa ilişkin herhangi bir görgü olmaması,

sanığın uyuşturucu madde ticareti yapmadığına ilişkin savunmaları, ele geçirilen uyuşturucu maddenin net miktarı dikkate alındığında kullanım sınırlarında kalması bir arada değerlendirildiğinde sanığın söz konusu olaydan cezalandırılmasına yeter her tür şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil bulunmadığı kanaatine varılmıştır'' şeklinde gerekçede belirtilmiş ise de, mahkemece sanığın anılan 04.09.2020 tarihli eylemine ilişkin hüküm kurulmadığı gözetildiğinde,

ilk derece mahkemesince gerekçede sanığın 04.09.2020-19.09.2020-17.10.2020 tarihli eylemlerinden bahsedilip hüküm fıkrasında sadece 19.09.2020 ve 17.10.2020 tarihli eylemler yönünden hüküm kurulması, hükmün gerekçesi ile hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturulmuştur. 2. Bu itibarla sanığın 04.09.2020 tarihli eylemi hakkında da gerekçe bölümünde ve hüküm fıkrasında da yer verilmek suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 225.

230. maddelerine göre tüm hususları taşıyan denetime elverişli bir hüküm kurularak ve bu tarihli eyleme ilişkin ihbar ve olay tutanağı, bunu doğrulayan şekilde ele geçirilen uyuşturucu madde miktarı dikkate alınarak yapılacak yargılama sonucunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, maddelerinin uygulama şartlarının değerlendirilmesi,

ayrıca fiilin sabit görülmesi halinde sanık hakkında bu eyleme yönelik başlatılan soruşturma kapsamında 04.09.2020 tarihinde gözaltı işlemi yapıldığı ve 05.09.2020 tarihinde sanığın adli kontrol şartıyla serbest bırakılmasından sonra 19.09.2020 ve 17.10.2020 tarihli eylemleri gerçekleştirdiği,

bu durumda 04.09.2020 tarihli eylemden sonra hukuki ve fiili kesintinin oluştuğu ve suç işleme kararını yenileyen sanığın bu tarihten sonraki eylemlerinin ayrı bir suç oluşturacağı, 04.09.2020 tarihli eylem için ayrı bir suç oluşturabileceği hususu da değerlendirilerek hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı görülerek bozmayı gerektirmiştir. Kabule göre ise. A.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.01.2018 tarihli ve 2017/12-463 Esas, 2018/20 Karar ve 04.10.2018 tarihli ve 2015/8-656 Esas, 2018/404 Karar sayılı içtihadında değinildiği üzere 5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesinde yer alan hüküm gereğince, kararda, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin gözetilmemesi B.

Yerel mahkemenin gerekçeli kararın 6. sayfasında yer alan ''2. olay (04.09.2020 tarihli eylem yönünden) yapılan değerlendirmede'' denilmiş ise de, olay tarihinin 17.10.2020 olarak gösterilmesi gerekirken, 04.09.2020 olarak gösterilmesi bozmayı gerektirmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

5. Ceza Dairesinin, 28.09.2023 tarihli ve 2023/1718 Esas, 2023/1535 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Şanlıurfa