Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/474 K.2024/2330

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Samsun 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.09.2022 tarihli ve 2022/303 Esas, 2022/274 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 01.11.2022 tarihli ve 2022/1882 Esas, 2022/2074 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi; sanığın uyuşturucu ticareti yaptığına ilişkin delil olmadığına, üzerinde ele geçen uyuşturucu madde miktarının kullanım sınırları içinde kaldığına, yasal ve yeterli gerekçeden yoksun şekilde sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 inci maddesi uyarınca takdiri indirim uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ... uyuşturucu madde kullanıcısı olduğunu, üst aramasında ele geçirilen uyuşturucu maddeyi kişisel kullanımı için bulundurduğunu beyan ederek üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiş ise de; sanık ...'ın uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair edinilen istihbarı bilgi içeriği, edinilen istihbarı bilgiyle örtüşen şekilde kolluk görevlilerince yapılan çalışmalar neticesinde sanığın üzerinde yapılan aramada ilgili uzmanlık raporuna göre geliş miktarı (net) 42,9 gram ağırlığında sentetik kannabinoidler grubunda yer alan ADB-BUTINACA etken maddesini ihtiva eden uyuşturucu maddenin elde edildiği,

sanığın ikamet adresinin duvar kısmına bitişik odun birikintileri arasında gizlenmiş vaziyette ele geçirilen geliş miktarı (net) 90,3 gram ağırlığında gri yeşil renkli bitki kırıntılarının herhangi bir uyuşturucu ve uyarıcı madde içermediğinin belirlendiği, bu bitki kırıntıları dışında kalan sanığın üzerinde ele geçirilen uyuşturucu maddenin ise nitelik ve nicelik ile toplam miktar itibariyle Yargıtay içtihatları ve Adli Tıp Kurumu mütalaalarında benimsenen kişisel kullanım sınırının üzerinde olduğu,

ele geçirilen uyuşturucu maddenin yakalandığı yer ve yakalanış biçimi, olay günü sanığın yaya iken toplam miktarı kişisel kullanım sınırının üzerinde uyuşturucu madde ile yakalanmasının olağan bir durum olmadığı, olayın oluş şekli ve gelişimi ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerinde ele geçirilen uyuşturucu maddeyi kullanmak için bulundurduğuna ilişkin savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu gerekçesiyle sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, sanıkta ele geçen madde miktarı ve niteliği dikkate alınarak suçun vasfına ve sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, 5237 sayılı Kanun'un 62 inci maddesinin uygulanmamasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi (7). Ceza Dairesinin, 01.11.2022 tarihli ve 2022/1882 Esas, 2022/2074 Karar sayılı kararında öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,