Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/53 K.2024/1880

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kadirli Cumhuriyet Başsavcılığının 12.05.2011 tarihli iddianamesi ile sanıklar ..., ..., ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, sanık ... hakkında ise kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve yaralama suçlarından kamu davası açılmıştır. 2. Kadirli

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.03.2015 tarihli kararı ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ayrı ayrı 6 yıl 8 ay hapis cezası, sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 8 yıl hapis cezası, yaralama suçundan ise 1 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir. 3. Yargıtay

8. Ceza Dairesinin 02.06.2021 tarihli kararı ile ''Mağdur ...'ın olay öncesinde kendisinin sebep olduğu tartışma sonucu sanık ...'yi yaraladığı bu durumun dosyada mevcut raporla sabit olduğu, bunun üzerine sanık ... ve kardeşleri olan diğer sanıkların mağdurun bulunduğu eve giderek darp ederek zorla araca bindirip Söğütlüdere Köyü mevkiine götürerek bıraktıkları anlaşılmakla ilk haksız hareketin mağdurdan kaynaklandığı bu yönüyle sanık ... ve bu sanıkla kardeş olan sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 29 uncu maddesinde yer alan haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının hüküm yerinde

tartışılmaması,'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 4. Kadirli 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 19.01.2023 tarihli kararı ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında atılı suçtan ayrı ayrı 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, sanık ... hakkında ise kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 6 yıl hapis cezası, yaralama suçundan 1 yıl 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ..., ve ...ın temyiz istekleri, suçun unsurları yönünden sübutta ve suç vasfında hataya düşüldüğü, eksik inceleme yapıldığına ilişkindir. B. Sanık ...'nin temyiz isteği; somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanık ... ve kardeşleri olan diğer sanıkların mağdurun bulunduğu eve giderek mağduru kemik kırığı oluşacak şekilde, darp ederek zorla araca bindirip Söğütlüdere Köyü mevkiine götürerek bıraktıkları iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar ... ve ...'nın temyiz talepleri yönünden 1.Mağdurun beyanları, bu beyanlarla uyumlu adli raporlar, tanık beyanları ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların atılı suçları gerçekleştirdiğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıflarının ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların suçun unsurları yönünden sübutta ve suç vasfında hataya düşüldüğüne ve eksik inceleme yapıldığına yönelik temyiz sebepleri de reddedilmiştir. B.

Sanık ... ve ...'nın temyiz talepleri yönünden Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.11.2018 tarihli ve 2018/17-339 Esas, 2018/536 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hüküm tarihinde Osmaniye Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduklarının Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kayıtlarından anlaşılması karşısında;

sanıklara tebligat yapılıp duruşmada hazır edilerek veya hükmün açıklandığı 19.01.2023 tarihli duruşmada bizzat veya Sesli ve Görüntülü Bilişim Sistemi (SEGBİS) vasıtası ile hazır edilerek bozmaya karşı diyecekleri sorulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi sureti ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 196 ncı maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı görülerek bozma nedeni yapılmıştır.

V. KARAR

A. Sanıklar ... ve ...'nın temyiz talepleri yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kadirli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.01.2023 tarihli ve 2022/651Esas, 2023/74 Karar sayılı kararında sanıkların temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B.

Sanık ... ve ...'nın temyiz talepleri yönünden Başkaca yönleri incelenmeyen Kadirli