Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/588 K.2024/2383

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.06.2022 tarihli ve 2022/84 Esas, 2022/283 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 29.11.2022 tarihli ve 2022/2987 Esas, 2022/2609 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanması gerektiğine, 4. Eksik inceleme yapıldığına, 5. Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 6. Adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, 7. Savunma hakkının kısıtlandığına, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın ikametinde uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair alınan ihbarlar üzerine bahse konu adrese gidildiği ve yapılan fiziki takipte, sanık ile hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan Adem'in buluştukları, sanığın elindeki poşeti Adem'e vereceği sırada polisleri fark etmesi üzerine yere atarak kaçtığı ve kovalamaca sonucu yakalandığı, sanığın yere attığı poşetin içerisinde net 580 gr bonzai ele geçirildiği, ardından Cumhuriyet savcısından alınan arama emri uyarınca sanığın ikametinde yapılan aramada net 84 gr esrar ele geçirildiği olayda.

Adem'in soruşturma aşamasında alınan ifadesinde sanıktan uyuşturucu madde almak amacıyla buluştuğunu söylemesi, olay tutanağı içeriği ve keşifte dinlenen tutanak tanıklarının tutanağı doğrulamaları, kolluk araştırma tutanakları ile tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde sanığın satmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurduğu sabit görülerek mahkûmiyetine, mahkemece yapılan keşif sonucu dosyaya sunulan bilirkişi raporuna göre yasal koşulları oluşmadığından 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükmün, ele geçen maddenin miktarı dikkate nazara alındığında, suç konusunun önem ve değeri göz önünde bulundurularak 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi uyarınca temel cezaların alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili 7242 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesi ile yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilebileceği hususları eleştirilip,

adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilmesine rağmen taksit aralığının hükümde belirtilmemesi ve şahit numuneler ile emanette kayıtlı uyuşturucu maddeler hakkında müsadere kararı verilirken uygulama maddesinin eksik gösterilmesi nedenleriyle oluşan hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, olay tutanağının içeriği, ele geçen bonzainin miktarı ve tanık A'nın kolluk beyanıyla sanığın eylemi sabit olduğundan, ikamet araması esnasında sanığın çatı katındaki esrarın yerini göstermesi etkin pişmanlık kapsamında değerlendirilemeyeceği, dosya kapsamında savunma hakkının ihlal edildiğini dair bir tespitin bulunmadığı, soruşturma ve kovuşturma aşamasında delillerin eksiksiz toplandığı anlaşılmakla, sanık müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 29.11.2022 tarihli ve 2022/2987 Esas, 2022/2609 karar sayılı kararında sanık müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,