Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/596 K.2024/3214

İlk Derece Mahkemesi'nce verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; karar tarihi itibariyle temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20.10.2017 tarihli İddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Ankara 11.Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 12.11.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan 18 yıl 9 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesi'nin, 08.12.2021 tarihli kararı ile, İlk Derece Mahkemesi'nce kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafinin temyiz istemi; suçun sübutuna, somut ve inandırıcı delil bulunmadığına, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, ilişkindir.

2. Sanığın temyiz istemi; suçun sübutuna, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesi'nin kabulü

İncelemeye konu olay; sanığın sokak üzerinde uyuşturucu madde ticareti yaptığına ilişkin bilgi edinilmesi üzerine, Emniyet ekibi tarafından olay yerine gidilerek sanığın uzaktan takibe alındığı, bir süre sonra sanığın yanına gelen 18 yaşından küçük olan tanıklar ...... ve .......,.'nın sanığa 50,00 TL para verdiği, sanığın da tanıklara para karşılığı kağıda sarılı tek parça şeklinde net 0,452 gr gelen sentetik kannabinoid vermesi nedeni ile uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi'nin kabulü

İlk Derece Mahkemesi'nce kabul edilen olay ve olgular ile kararda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın olay mahallinde sokak üzerinde uyuşturucu madde ticareti yaptığına ilişkin bilgi edinilmesi, Emniyet ekibi tarafından yapılan takipte 18 yaşından küçük olan tanıklar U.B. ve F.A.'nın para karşılığı sanıktan sentetik kannabinoid uyuşturucu maddesini satın almaları, tanıkların soruşturma aşamasında sanığı fotoğrafından teşhis etmeleri, sanığın tanıklara uyuşturucu maddeyi satması akabinde yakalanması ve sanığın inkara dayalı mesnetsiz savunması ile tüm dosya kapsamındaki deliller karşısında, İlk Derece Mahkemesi'nin ve Bölge Adliye Mahkemesi'nin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, delillerin hukuka uygun olarak toplandığı anlaşılmakla, sanık ve müdafinin temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3. Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçunu düzenleyen ve “beş günden yirmi bin güne kadar adli para cezasını” öngören 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrasında, 25.08.2017 tarihinde yürürlüğe giren 694 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 137 nci maddesi ile yapılan değişiklikle (08.03.2018 tarihinde yürürlüğe giren 7078 sayılı Kanun’un 132 nci maddesi ile kanunlaşan) adli para cezasının alt sınırının “bin gün” olarak belirlendiği dikkate alındığında; somut olayda suç tarihinin, 694 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin yürürlük tarihinden önce 15.08.2017 olması nedeniyle temel adli para cezasının alt sınırının “5 gün” olduğunun gözetilmemesi; ayrıca Gerekçeli Karar bölümünde sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan tayin

edildiğinin belirtilmesi karşısında, adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak "1000 gün" karşılığı olarak belirlenmesi suretiyle, sanık hakkında fazla cezaya hükmedilmesi, isabetli bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (3) numaralı bendinde açıklanan nedenle sanık ve müdafinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesi'nin, 2021/1175 E., 2021/1225 K. ve 08.12.2021 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi gereği, "sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 1000 günün 5 güne,

aynı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrasının son bendi ile belirlenen 1000 günün 5 güne, 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının a bendi ile belirlenen 1500 günün 7 güne, 62 nci maddesinin uygulanması ile belirlenen 1250 günün 5 güne, aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca günlüğü 20,00 TL'den hükmolunan 25.000,00 TL adli para cezasının ise 100,00 TL'ye indirilmesi," suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,