Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/10375 K.2026/1354

Yapılan ön inceleme neticesinde İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2015 tarihli ve 2015/164 Esas, 2015/369 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü: Temyiz süresinin geçmesinden doğan sonuçları ortadan kaldırmak üzere başvurulan eski hale getirme talebiyle ilgili olarak değerlendirme yapma ve karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'a ait olması karşısında,

sanığın eski hale getirme talebi niteliğindeki 14.08.2025 tarihli dilekçesine yönelik yerel mahkeme tarafından verilen 15.08.2025 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu belirlenmekle, ek karar kaldırılarak yapılan incelemede. Sanığın yüzüne karşı usulüne uygun şekilde tefhim edilen 12.05.2015 tarihli karara karşı 01.09.2025 tarihinde eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmış ise de.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 32. maddesi uyarınca tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş yapılan tebligat geçerli sayılacağı ve dosyada mevcut evraka göre atılı suçtan hükmolunan adli para cezasının 16.03.2017 tarihinde infaz edildiği,

bu haliyle sanığın kararı en geç bu tarihte öğrenmiş olduğunun kabulü gerektiği, ancak sanığın karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 01.09.2025 tarihinde eski hale getirme talepli temyiz isteğinde bulunduğu,