Yargıtay 8. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/11795 K.2025/9476)

Yapılan ön inceleme neticesinde Çivril 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.01.2025 tarihli ve 2012/623 Esas, 2012/796 Karar sayılı kararının hükümlü tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü: Çivril Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2012 tarihli ve 2012/623 Esas, 2012/796 Karar sayılı kararı ile sanığın genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 170/1-c, 62/1, 50/1-a ve 52/2-4. maddeleri uyarınca 3.000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, adli para cezasının 10 eşit taksitte tahsiline karar verilmiştir.

Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 06.02.2014 tarihli ve 2013/14690 Esas, 2014/2445 Karar sayılı ilamıyla hükmün onanmasına karar verilmiş, karar bu tarihte kesinleşmiştir. Hükümlü ...'ın, 30.12.2024 havale tarihli dilekçesi ile memnu hakların iadesine karar verilmesini talep etmesi üzerine Çivril 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.01.2025 tarihli ve 2012/623 Esas, 2012/796 Karar sayılı ek kararı ile talebin reddine karar verilmiş, karar hükümlü tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizin 15.10.2025 tarihli ve 2025/4318 Esas, 2025/7685 Karar sayılı kararında ayrıntılı olarak açıklanan gerekçeler doğrultusunda, memnu hakların iadesine ilişkin istem üzerine verilen kararlar, 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu’na 5560 sayılı Kanun’un 38. maddesiyle eklenen 13/A-5 maddesi uyarınca hüküm niteliğinde olup istinaf kanun yoluna tabidir.

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesindeki 20.07.2016 tarihinden önce ilk derece mahkemelerince verilen hükümlerin temyiz incelemesinden geçmesi üzerine mahkemesince yapılacak yargılama sonucunda kurulacak ikinci hükümlerin de kesinleşene kadar temyiz incelemesine tabi olacağı yönündeki düzenlemeler de gözetildiğinde, asıl karar her ne kadar temyiz incelemesinden geçmiş ise de;