Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/12132 K.2025/10955

Silahlar ve Bıçaklar İle Diğer Aletler Hakkında Kanun'un (6136 sayılı Kanun) 13/1. maddesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 62, 52, maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin, 11.06.2024 tarihinde kesinleşmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1.maddesi uyarınca, 28.10.2025 tarihli ve 2024/25810 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.11.2025 tarihli ve KYB-2025/12132 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.11.2025 tarihli ve KYB-2025/12132 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

“Dosya kapsamına göre, sanığın eylemine uyan anılan suç için kanunda öngörülen cezasının türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e ve 67/4 maddeleri gereğince 8 yıl olağan, 12 yıl olağanüstü zamanaşımı süresine tabi olduğu, suç tarihinin 03.03.2008 olduğu, sanığın savunmasının 23.01.2009 tarihinde alındığı, bu tarihte zamanaşımı süresinin kesildiği, sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 30.04.2009 tarihinde kesinleşmesi ile zamanaşımı süresinin durduğu, sanığın denetim süresi içerisinde 29.03.2013 tarihinde işlediği suç nedeniyle zamanaşımı süresinin yeniden işlemeye başladığı,

5271 sayılı Kanun'un 231/8-son cümlesi gereğince 30.04.20 09... .03.2013 tarihleri arasında dava zamanaşımı süresinin duracağı, sanığın sorgusunun yapıldığı tarih ile hükmün açıklandığı tarih arasında zamanaşımını kesen başkaca bir sebep bulunmadığı,

bu haliyle sanığın savunmasının alındığı 23.01.2009 tarihinde yeniden işlemeye başlayan 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin, zamanaşımının durduğu süre mahsup edildikten sonra hükmün açıklandığı 13.05.2024 tarihine kadar gerçekleştiği cihetle, zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.5271 sayılı Kanun’un 309/4-b maddesi. “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2.5237 sayılı Kanun'un Dava zamanaşımı başlıklı 66/1. maddesinin ilgili bölümü ise; "(1) Kanunda başka türlü yazılmış olan haller dışında kamu davası; (e) Beş yıldan fazla olmamak üzere hapis veya adlî para cezasını gerektiren suçlarda sekiz yıl, Geçmesiyle düşer." Şeklinde düzenlenmiştir.

3.Hükümlünün yargılamaya konu 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 67/4. maddeleri gereği 8 yıl olağan ve 12 yıllık olağan üstü zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

4.Hükümlünün üzerine atılı suçu 03.03.2008 tarihinde işlediği, Mahkemesince 23.01.2009 tarihinde savunmasının alındığı, hükümlünün hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın 30.04.2009 tarihinde kesinleştiği, 29.03.2013 tarihinde ihbara konu suçu işlediği, suç tarihinde başlayan sürenin 5271 sayılı Kanun'un 231/8. maddesinin uyarınca 3 yıl 10... gün durduğu, deneme süresinde işlenen suç tarihi olan 29.03.2013 tarihinden itibaren zamanaşımının yeniden işlediği anlaşılmakla;

zamanaşımını kesen son işlem olan 23.01.2009 tarihli sorgusundan sonra hükmün açıklanmasının geri bırakma kararı ve seri muhakeme usulünün uygulanma aşamasındaki durma süreleri de eklendiğinde hükmün açıklandığı 13.05.2024 tarihine kadar 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl olağan zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle davanın düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması, Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2....