Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/12162 K.2025/10956

Edirne 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.02.2024 tarihli ve 2023/680 Esas, 2024/98 Karar sayılı kararı hükümlü hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 292/1, 62/1. maddesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un (5271 sayılı Kanun) 251/3.maddesi uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 20.03.2024 tarihinde kesinleşmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 28.10.2025 tarihli ve 2024/16307 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.11.2025 tarihli ve KYB-2025/127788 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.11.2025 tarihli ve KYB-2025/127788 yararına bozma isteminin. "Dosya kapsamına göre, sanığın 26.09.2023 tarihli eylemi nedeniyle Edirne Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 09.11.2023 tarihli ve 2023/16454 soruşturma, 2023/5922 Esas sayılı iddianame ile açılan kamu davası üzerine Edirne

7. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.02.2024 tarihli kararı ile anılan suçtan sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ise de, adı geçen sanığın yargılamaya konu eylemi nedeniyle hakkında daha önceden Edirne Cumhuriyet Başsavcılığının 22.10.2023 tarihli ve 2023/15201 soruşturma, 2023/5467 Esas, 2023/4481 sayılı iddianamesi ile Edirne

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2023/632 Esasına kayden kamu davası açıldığı ve basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonunda anılan Mahkeminin 01.12.2023 tarihli ve 2023/632 Esas, 2023/589 sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde yer alan, “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken,

yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi. “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir. 2.İnceleme konusu Edirne 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2023/680 Esas ve Edirne

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2023/632 Esas sayılı dosyalarında dava konusu olay, hükümlünün ceza infaz kurumuna özel izin sonrası teslim olmayarak firar etmesine ilişkindir. Her iki dosyada hükümlü hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir. 3.5271 sayılı Kanun'un 223. maddesinin, inceleme konusu ile ilgili olan yedinci fıkrası; "... (7) Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.

Şeklinde düzenlenmiştir. 4. Hükümlünün aynı tarihli ve konulu eylemi nedeniyle, daha sonra karar verilen olan Edirne 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.02.2024 tarihli ve 2023/680 Esas, 2024/98 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 223/7. maddesi uyarınca açılan mükerrer davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2.Edirne