Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/12710 K.2026/2502

Mahkemece bozma üzerine verilen 01.10.2024 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 01.06.2024 tarihinde yürürlüğe giren 7499 sayılı Kanun'la değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/12. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 8. maddesi gereği temyiz kanun yoluna tabi olduğu anlaşılmakla gereği düşünüldü.

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında Yargıtay bozma ilâmı üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle,

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma İlâmı Ankara 23. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.09.2020 tarihli ve 2018/69 Esas, 2020/21 Karar sayılı kararının istinaf edilmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 13.04.2022 tarihli ve 2020/843 Esas, 2022/366 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi sonrasında, Yargıtay

8. Ceza Dairesinin 10.02.2025 tarihli ve 2022/5760 Esas, 2025/989 Karar sayılı kararı ile hükmün; özetle, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 216/1 ve 218. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının Ankara 23. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. B. Yargıtay Bozma İlâmından Sonraki Yargılama Süreci Bozma üzerine Ankara

23. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.05.2025 tarihli ve 2025/155 Esas, 2025/198 Karar sayılı kararı ile sanığın halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 216/1, 218/1, 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre; sanığın, ".." isimli sosyal medya hesabından boynu iple bağlanmış kamuflajlı bir şahsın fotoğrafını ve ..'de yaralandığını iddia ettiği çocuğun fotoğrafını paylaşıp ..in kardeş olduğu konusunda kendisini beş kuruşa satanlardan kardeş olmayacağına dair ifadelerde bulunması iddiasına ilişkin olarak.

5237 sayılı Kanun'un 216/1. maddesi "Halkın sosyal sınıf, ırk, din, mezhep veya bölge bakımından farklı özelliklere sahip bir kesimini, diğer bir kesimi aleyhine kin ve düşmanlığa tahrik eden kimse, bu nedenle kamu güvenliği açısından açık ve yakın bir tehlikenin ortaya çıkması halinde, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır." şeklindedir. Somut olayda; sanığın, ülkemizin Güneydoğu ...

Bölgesinde yapılan ... operasyonlarının devam ettiği ve infial olan dönem içerisinde ".." isimli sosyal medya hesabından herkese açık şekilde boynu iple bağlanmış kamuflajlı bir şahsın fotoğrafını ve ..'de yaralandığını iddia ettiği çocuğun fotoğrafını paylaşıp, bunun altına davaya konu edilen Kürtlerin kardeş olduğu konusunda kendisini beş kuruşa satanlardan kardeş olmayacağına dair ifadelerde bulunması eylemi ırk bakımından ve basın ve yayın yoluyla halkı kin ve düşmanlığa tahrik suçunu oluşturmaktadır.

Bu itibarla; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşılmış; kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara

23. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.05.2025 tarihli ve 2025/155 Esas, 2025/198 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğnameye uygun olarak, oybirliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara