Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/1597 K.2025/6355

Başsavcılığının 02.03.2021 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 154/1. maddesi uyarınca açılan dava ile yapılan yargılama neticesinde ...

Asliye Ceza Mahkemesinin 06.12.2023 tarihli kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 154/1, 62, 52/2. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 17.01.2025 tarihli ve 2024/9914 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.02.2025 tarihli ve KYB-2025/10927 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin.

“Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.04.2018 tarihli ve 2014/15-487 Esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği gözetilerek yapılan incelemede.

Dosya kapsamına göre, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 06.12.2023 tarihli karar duruşmasında duruşmaya katılan Cumhuriyet savcısı ile kararı veren hakimim karı koca oldukları anlaşılmakla.

5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde yer alan “(1) Temyiz dilekçesi veya beyanında gösterilmiş olmasa da aşağıda yazılı hâllerde hukuka kesin aykırılık var sayılır: a) Mahkemenin kanuna uygun olarak teşekkül etmemiş olması. b) Hâkimlik görevini yapmaktan kanun gereğince yasaklanmış hâkimin hükme katılması...” şeklindeki düzenlemesi ile 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunun 46. maddesinde karı-koca, ikinci derece dahil kan ve sıhri hısımların bir mahkemenin aynı dairesinde görev yapamayacaklarının öngörülmüş olması nazara alındığında;

uyulması zorunlu olan bir usul kuralına uyulmadan yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE

Cumhuriyet savcısının anılan karara karşı 14.12.2023 tarihli itirazının süresinde olmadığı ve kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği belirlenerek yapılan incelemede. 1. 5271 sayılı Kanun'un 289/1-a maddesinde; temyiz dilekçesi veya beyanında gösterilmiş olmasa da Mahkemenin kanuna uygun olarak teşekkül etmemiş olması halinde hukuka kesin aykırılığın var sayılacağına yer verilmiştir.

Ayrıca 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu'nun 46/1. maddesinde "Karı - koca, ikinci derece dahil kan ve sıhri hısımlar bir mahkemenin aynı dairesinde görev yapamazlar.” hükmü düzenlenmiştir.

2. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde, kararı veren hakim ile bu kararın verilmesi yönünde mütalaa veren Cumhuriyet savcısının karı koca olduğu, kanuna uygun olarak teşekkül etmemiş Mahkeme tarafından verilen kararın da hukuka aykırı olduğu gözetilerek anılan karara karşı kanun yararına bozma isteminin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR