Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/1646 K.2025/4387

Yapılan ön inceleme neticesinde Gaziantep 41. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2024 tarihli ve 2024/1267 Esas, 2024/206 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:

Sanık hakkında Gaziantep 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.04.2024 tarihli kararı ile 6136 sayılı Kanun'un 13/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62, 52/2. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın istinaf başvurusunda bulunması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Ceza Dairesinin 23.10.2024 tarihli kararı ile hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, bu karara karşı sanığın temyiz isteminde bulunması üzerine Gaziantep 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2024 tarihli ek kararı ile temyiz talebinin reddine karar verildiği belirlenmekle,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan.

“Temyiz istemi, kanunî sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm dikkate alındığında, sanığın temyiz talebinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Ceza Dairesinin 23.10.2024 tarihli kararı ile hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararına karşı olduğu, dolayısıyla bu talebe ilişkin değerlendirmenin de Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Ceza Dairesince yapılması gerektiği gözetilerek,

temyiz incelemesinin bu aşamada yapılamayacağının anlaşılması karşısında, dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

...