Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/3036 K.2025/5420

Malatya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.09.2021 tarihli kararı hükümlü hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292/1.maddesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un (5271 sayılı Kanun) 251/3. maddesi uyarınca 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 15.09.2021 tarihinde kesinleşmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 06.03.2025 tarihli ve 2024/8253 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.03.2025 tarihli ve KYB-2025/32113 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının,12.03.2025 tarihli ve KYB-2025/32113 yararına bozma isteminin.

“Dosya kapsamına göre, sanığın infaz etmekte olduğu hapis cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine dair Malatya İnfaz Hâkimliğinin 10/03/2021 tarihli ve 2021/1182 sayılı kararını müteakip yasal süresi içinde denetimli serbestlik şube müdürlüğüne başvurmadığından bahisle anılan suçtan mahkumiyetine karar verilmiş ise de, Hükümlüye ait infaz dosyasının incelenmesinde, hükümlünün nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme ve muhtelif suçlardan Malatya İnfaz Hâkimliğinin 21/07/2023 tarihli ve 2023/4104 esas,

2023/3989 sayılı içtima kararıyla 9 yıl 56 ay 80 gün hapis cezasının infazı sırasında, Covid-19 hastalık izninde bulunmaktayken 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici 105/A maddesi uyarınca hükümlünün cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına ilişkin Malatya İnfaz Hâkimliğinin 08/08/2023 tarihli ve 2023/5150 esas, 2023/4926 sayılı kararını müteakip,

denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurması gerekmesine rağmen kanuni sürede başvurmadığı gibi müracaat etmesi gereken sürenin bitiminden iki gün geçmesine rağmen de müracaatının bulunmaması nedeniyle hükümlü veya tutuklunun kaçması suçunu işlediğinden bahisle Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulduğu anlaşılmış ise de, Malatya Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tarihsiz ve 2021/2-6600 sayılı müddetnameye göre, Malatya İnfaz Hâkimliğinin 21/07/2023 tarihli içtima kararına konu 9 yıl 56 ay 80 gün hapis cezasının infazı amacıyla hükümlünün 13/08/2021 tarihinde cezaevine alındığı,

koşullu salıverilme tarihinin 22/07/2028, bihakkın tahliye tarihinin ise 21/03/2034 tarihi olduğu, 22/08/2020 tarihinden itibaren covid-19 iznine ayrıldığı, 5275 sayılı Kanun'un geçici 10/2. maddesinde yer alan; " 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan ve ilgili mevzuat uyarınca cezalarının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beş yıl ve daha az süre kalan hükümlülerin talebi aranmaksızın,

cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına infaz hakimi tarafından karar verilebilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Malatya İnfaz Hâkimliğinin 08/08/2023 tarihli kararı ile cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verildiği ancak anılan denetimli serbestlik kararının hükümlüye usulüne uygun olarak tebliğ edildiğine dair bir belgenin yahut tutanağın dosya içerisinde mevcut olmadığı anlaşılmakla, sanığın işlediği iddia olunan suçun kanuni unsurlarının oluşmadığı,

dolayısıyla da sanığın beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde, Kabule göre de, Malatya İnfaz Hâkimliğinin 08/08/2023 tarihli kararı ile cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair kararı müteakip, hükümlünün müracaat etmesi gereken sürenin bitiminden iki gün geçmesine rağmen de müracaatının bulunmaması nedeniyle Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına rağmen, hükümlü hakkındaki Malatya İnfaz Hâkimliğinin 10/03/2021 tarihli ve 2021/1083 esas, 2021/1182 sayılı kararını müteakip,

denetimli serbestlik şube müdürlüğüne başvurmadığından bahisle değerlendirme yapılarak yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Hükümlünün infaz etmekte olduğu hapis cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine dair Malatya İnfaz Hâkimliğinin 10.03.2021 tarihli ve 2021/1182 sayılı kararının hükümlüye tebliğ edilmesine rağmen yasal süresi içinde denetimli serbestlik şube müdürlüğüne başvurmadığından bahisle hükümlünün kaçması suçunu işlediği iddiası ile Malatya Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 13.04.2021 tarihli iddianame düzenlendiği anlaşılmıştır.

Malatya İnfaz Hakimliğinin 25.03.2021 tarih 2021/1429 Esas 2021/1563 Karar sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un 105/A-6 maddesi gereğince koşullu salıverme tarihine kadar cezasının infazı için açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verildiği, ancak bu karara hükümlünün itirazı üzerine itiraz mercii Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.04.2021 tarih 2021/388 D.

İş sayılı kararıyla ve "...Mahkememize gönderilen Akçadağ Açık Ceza İnfaz Kurumunun 19/04/2021 tarih 2021/3110 sayılı yazısında, hükümlünün açık ceza infaz kurumundan covid-19 tedbirleri kapsamında izinli olduğu, bu nedenle Malatya İnfaz Hakimliğinin tahliye kararı ve denetim serbestliğe başvurmasının gerektiğine dair kararının hükümlüye bu nedenle tebliğ edilemediği, hükümlünün bildirdiği adres ve telefonlara ulaşılamadığından ilgili kararın hükümlüye tebliğ edilemediği,

bu nedenlerle infaz hakimliğinin denetimli serbestliğe ayırma kararı ve yükümlülüklerinin ihtarı hükümlüye tebliğ ve haberdar edilmediğinin bildirildiği..." gerekçesi ile İnfaz Hakimliği kararının kaldırılmasına ve infazın denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazın devamına karar verildiği anlaşılmıştır.

Hükümlünün infaz dosyasının incelenmesinde de 10.03.2021 tarihli denetimli serbestlik tedbir kararının ve tedbir kararına uymaması halinde 5237 sayılı Kanun'un 292. maddesi gereğince yargılanacağına dair ihtarat içerir tebliğin yapılmadığı anlaşılmakla atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi, Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

Açıklanan nedenlerle kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun'un 309/4-d maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Malatya