Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/3628 K.2025/5247

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında bozma üzerine verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, 7499 sayılı Kanun'un 15. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 12. maddesinde yapılan yasal değişiklik sonrası temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma Kararı

Develi 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2013 tarihli kararının sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 23.05.2022 tarihli, 2019/10018 Esas, 2022/7567 Karar sayılı kararı ile mağdurdan para alacakları olduğunu iddia eden sanıkların bu iddialarının araştırılarak sonucuna göre sanıklar hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği belirtilerek bozulmasına karar verilmiştir.

B. Yargıtay Bozma Kararından Sonraki Yargılama Süreci

Develi 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.11.2024 tarihli kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 109/3-b, 29/, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5-6. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanıklar ... ve ... Müdafiinin Temyiz İstemi Mağdurun somut delillerle desteklenemeyen beyanlarının hükme esas alınamayacağına, mağdurun beyanlarındaki çelişkilerin giderilemediğine, sanıkların varsayıma dayanılarak cezalandırılamayacağına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Temyiz dışı sanıklar ... ve ... hakkında bozma ilamı öncesinde mağdura yönelik eylemleri nedeniyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkumiyet kararlarının Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 23.05.2022 tarihli, 2019/10018 Esas, 2022/7567 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşmesine karşın bozma sonrası kararın hüküm fıkrasında bahse konu sanıkların isimlerinin sehven yazıldığı ve bu hususun mahallince düzeltilebilir maddi hata olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

Dava dosyası kapsamına göre, sanıklar ..., ... ve temyiz dışı sanıklar ile mağdur arasında olay öncesine dayalı alacak verecek meselesi olduğu, olay günü sanıklar ..., ... ve temyiz dışı sanıkların mağdur ile buluşup senet imzalattıktan sonra, mağduru darp edip zorla arabaya bindirdikleri, araba ile mağdurun ıssız bir yere götürüldüğü, darp sonucu yüzü kan olan mağdurun yüzünü yıkaması için bir çeşme yanında arabanın durdurulduğu,

yüzünü yıkamak için sanıkların yanından ayrılan mağdurun bu durumu fırsat bilerek sanıkların yanından kaçtığı, bu şekilde sanıklar ... ve ... ile temyiz dışı sanıkların mağdurun hürriyetini kısıtlamak suretiyle atılı suçu işledikleri iddiasına ilişkin olayda.

Olayın intikal şekli, sanıkların aşamalardaki savunmaları, mağdurun beyanları ile uyumlu doktor raporu ve tüm dava dosyası kapsamına göre, bozma kararı sonrası, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından,

sanığın temyiz sebebinin incelenmesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR