Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/3860 K.2025/5289

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesi Kararı Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.04.2014 tarih ve 2012/169 Esas, 2014/114 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109/1, 109/3-f, 109/5, 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Yargıtay Bozma İlamı Yargıtay

14. Ceza Dairesi, 20.04.2021 gün ve 2017/687 Esas 2021/3087 Karar sayılı kararıyla, "Sanığın aşamalarda mağdurenin kendisine on altı yaşını bitirdiği yönünde beyanda bulunduğuna dair savunması ile bunu doğrular şekilde mağdurenin duruşma ifadesinde sanığa on sekiz yaşında olduğunu söylediğine ilişkin beyanı ve tüm dosya içeriği nazara alındığında,

olayda 5237 sayılı TCK'nın 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra hükme varılması gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 230. maddesine muhalefet edilmesi" gerekçesiyle kararı bozmuştur. 3. Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci Bozma üzerine Bakırköy

8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.11.2021 tarihli ve 2021/241 Esas, 2021/430 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan TCK. 234/3,62/1 hükümleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve CMK.nun 231/5 maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.Sanığın 22.07.2023 tarihinde yeni suç işlediğinin Bodrum 2. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından ihbarı üzerine, Bakırköy

8. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 27.09.2024 gün ve 2024/310 Esas 2024/300 Karar sayılı kararıyla dosyanın zamanaşımından düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Düşme kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Her ne kadar Tebliğnamede mağdurenin davaya katılan anne babasının hükmü temyiz etmedikleri, çocuğa tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı gerekçesiyle temyiz talebinin reddine yönelik görüş bildirilmiş ise de, suçun mağduru ve direkt suçtan zarar gören durumunda olan mağdurenin kurulan hükmü temyiz etme hakkının engellenemeyeceği düşünülerek Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

Sanığın mağdureye yönelik kaçırma ve alıkoyma suçu işlediği iddiasına ilişkin olarak, Sanığın eylemine uyan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 234/3. maddesinde düzenlenen evi terk eden çocuğu, ailesini veya yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin yanında tutmak suçunun 3 aydan 1 yıla kadar hapis cezasını gerektirdiği,

atılı suçun Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e maddesi gereğince 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresine tabi olduğu,sanığa ilk mahkumiyet kararının 25.04.2014 tarihinde verildiği,hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 20.12.2021 tarihinde kesinleştiği, ihbara konu ikinci suç tarihinin 22.07.2023 olup bu tarihten itibaren zamanaşımının yeniden işlemeye başladığı, bu durumda durma süresi olan 1 yıl 7 ay 2 gün mahsup edildikten sonra 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin 27.11.2023 tarihinde dolduğu ve dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy