Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/3908 K.2025/4529

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma İlâmı Mut 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli ve 2016/251 Esas, 2016/482 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 03.07.2023 tarihli kararı ile sanığın, kardeşi ... ile birlikte karşı tarafı korkutmak amacıyla av tüfeği ile ateş etme eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a,c maddesinde düzenlenen birden fazla kişi tarafından birlikte silahla tehdit suçunu oluşturması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

B. Yargıtay Bozma İlâmından Sonraki Yargılama Süreci Mut 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.06.2024 tarihli ve 2023/699 Esas, 2024/638 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/2-a,c, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, ancak aleyhe temyiz olmadığından sanığın kazanılmış hakkı saklı tutularak neticeten 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Zamanaşımı nedeniyle davanın düşürülmesi gerektiğine, atılı suçu işlemediğine, beraat etmesi ve şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre; sanığın, daha önceden aralarında husumet bulunan mağdurun idaresindeki kamyoneti ile seyir halinde iken arkasından temyiz dışı sanık ... ile birlikte av tüfeği ile ateş ettiği ve araca saçma tanelerinin isabet ettiği iddiasına ilişkin olarak;

5237 sayılı Kanun'un 106/2. maddesinde düzenlenen suç yönünden, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67. maddeleri gereğince 8 yıllık asli ve 12 yıllık kesintili dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen dönemdeki durma süresi de belirtilen zamanaşımı süresine eklendiğinde zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşıldığından, sanık müdafinin zamanaşımının dolduğuna, düşme kararı verilmesi gerektiğine yönelik temyiz itirazı yerinde görülmemiş ve bu nedenle Tebliğname'deki görüşe iştirak edilmemiştir.

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dava dosyası kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dava dosyası içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin diğer temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkında 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 326/son. maddesi uyarınca kazanılmış hakkı nedeniyle cezasının 10 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerekirken, sonuç cezasının 10 ay hapis cezası olarak belirlenmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mut 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.06.2024 tarihli ve 2023/699 Esas, 2024/638 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hükümden kazanılmış hak uygulamasının yapıldığı fıkrada yer alan "...neticeten sanığın 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin çıkartılarak yerine, "...sanığın cezasının, 10 ay hapis cezası üzerinden infazına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak,