Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/3920 K.2025/7919

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.03.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 6136 sayılı Kanun'un 13/4, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62., 52/2, 53. ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun'un) 251/3. maddeleri uyarınca 1 ay 7 gün hapis ve 360,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süre ile denetime tâbi tutulmasına karar verilmiştir.

2. Sanığın denetim süresi içerisinde suç işlediği gerekçesiyle ihbar gelmesi üzerine Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.12.2020 tarihli ve 2020/1208 Esas, 2020/956 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 6136 sayılı Kanun'un 13/4, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62., 52/2, 53. ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun'un) 251/3. maddeleri uyarınca 1 ay 7 gün hapis ve 360,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ve bu karar istinaf edilmeksizin 19.03.2021 tarihinde kesinleşmiştir.

3. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 01.06.2021 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.06.2021 tarihli ve KYB-2021/75384 sayılı Tebliğnamesi ile kanun yararına bozma istemi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 03.05.2023 tarihli kararı ile Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.12.2020 tarihli ve 2020/1208 Esas, 2020/956 Karar sayılı kararının kanun yararına bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay kanun yararına bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; sanığa usul ve kanuna uygun olarak ön ödeme ihtarının yapıldığı ancak sanığın süresi içinde ödeme yapmaması üzerine Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.01.2024 tarihli ve 2023/2051 Esas, 2024/54 Karar sayılı sayılı kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 6136 sayılı Kanun'un 13/4, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62., 52/2, 53. ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun'un) 251/3. maddeleri uyarınca 1 ay 7 gün hapis ve 360,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 10.07.2024 tarihli ve 2024/18483 Esas, 2024/6213 Karar sayılı kararı ile "sanık hakkında, basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle verilen mahkumiyet hükmünün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 252 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince itiraza tabi olduğu, bu hususta yapılan başvurunun ilk derece mahkemesinin yetkisinde bulunduğu anlaşılmakla sanığın başvurusuyla ilgili olarak 5271 sayılı Kanun'un 252 nci maddesince değerlendirme yapılabilmesi için dosyanın mahalline incelenmeksizin iadesine" karar verilmiştir.

6. Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesince basit yargılama usulü tatbik edilerek verilen hüküm olması nedeniyle itiraz üzerine dosyanın Samsun 4. Ağır Ceza Mahkemesi'ne gönderildiği, Samsun 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.08.2024 tarihli ve 2024/1146 Değişik İş sayılı kararı ile " duruşma açılıp genel usule göre yargılama yapılacağının düzenlendiği bu duruma göre sanığın itiraz dilekçesi üzerine yeniden tensip yapılarak duruşma açılmasının gerektiği anlaşıldığından "itiraz hakkında karar verilmesine yer olmadığına" karar verildiği,

bunun üzerine Mahkemece duruşma açmak suretiyle ve basit yargılama usulü uygulanmaksızın genel yargılama usulüne göre yapılan yargılama neticesinde Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2024 tarihli ve 2024/2049 Esas, 2024/2504 Karar kararı ile karar verilmesine yer olmadığına" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanığın temyiz istemi; ön ödeme talebinin bulunduğuna, hapis cezası yerine hakkında adli para cezasına hükmedilmesinin gerektiğine ilişkindir

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre, kolluk görevlilerince sanığın evinde usulüne uygun olarak yapılan aramada toplam 31 adet fişeğin ele geçirildiği ve ele geçirilen fişeklerin 6136 sayılı Kanuna göre yasak vasfını haiz olduğunun tespit edildiği, bu şekilde sanığın 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a (6136 sayılı Kanun) muhalefet ettiği iddiasına ilişkin olarak;

Basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle Mahkemece sanık hakkında verilen 10.01.2024 tarihli mahkumiyet kararına yönelik itirazın sanık tarafından 16.01.2024 tarihinde yapıldığı, 5271 sayılı Kanun'un 252.maddesinde basit yargılama usulüne itiraz edilmesi halinde hükmü veren mahkemece duruşma açılıp genel usule göre yargılama yapılacağının düzenlendiği,

Dairemizin 10.07.2024 tarihli incelenmeksizin iade kararı sonrası Mahkemece " Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.01.2024 tarihli ve 2023/2051 Esas, 2024/54 Karar sayılı sayılı kararı ile genel yargılama usulünde yargılanarak atılı suçtan 1 ay 7 gün hapis ve 360 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, basit yargılama usulü uygulanmadığı, hükümde sehven sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesi uyarınca 1/4 indirim uygulandığı,

dolayısıyla yasa yolunun temyiz yasa yolu olduğundan" bahisle "karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde karar verildiği anlaşılmakla, sanığın 16.01.2024 tarihli itiraz dilekçesi üzerine yeniden tensip yapılarak duruşma açılması ve genel hükümlere göre, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı da gözetilerek, denetime elverişli 5271 sayılı Kanun'un 223. maddesinde belirtilen hükümlerden kurulması gerekir iken yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR