Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/3946 K.2025/7797

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yargıtay 8. Ceza Dairesi’nin 07.11.2022 tarihli ve 2021/18307 Esas, 2022/16032 Karar sayılı "...'şüpheden sanık yararlanır ilkesi' gereğince beraat kararı verilmesi gerektiği..." şeklindeki gerekçeyle bozma ilamına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itirazı üzerine, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 27.11.2024 tarihli ve 2023/8-155 Esas, 2024/374 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan verilen karar yönünden itirazın kabulüne, kararın kaldırılmasına ve uygulamanın denetlenmesi amacıyla dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verildiği belirlenmekle, gereği düşünüldü:

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanık ... hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 27.11.2024 tarihli ve 2023/8-155 Esas, 2024/374 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, sanığın eylemi gerçekleştirdiğine ve suçun vasfına ilişkin mahkeme kabulünde, düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.11.2015 tarihli ve 2015/192 Esas, 2015/173 Karar sayılı kararda, sanığın 4 yıl 2 ay hapis ve 8.320 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği; hükmün yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edildiği hâlde, bozma kararı sonrası 09.10.2020 tarihli hükümde sanığın 5 yıl 5 ay hapis ve 16.660 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 326. maddesinin son fıkrasında yer alan kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi isabetsiz bulunmuş;

ancak bu hususun, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 322. maddesine göre Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle; Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 09.10.2020 tarihli ve 2019/241 Esas, 2020/178 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında sonuç cezanın belirlendiği bölümden sonra gelmek üzere; “Bozma öncesi aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek, 1412 sayılı Kanun’un 326. maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması suretiyle cezanın 4 yıl 2 ay hapis ve 8.320,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına,”

ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak ve oybirliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,