Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/7071 K.2025/9428

Konya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.12.2014 tarihli kararı ile dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157/1, 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca 6.000,00 TL ve 80,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına; başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan ise aynı Kanun'un 268/1. maddesi delaletiyle 267/1, 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükümlünün temyizi üzerine Yargıtay

15. Ceza Dairesinin 18.05.2021 tarihli kararı ile başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan kurulan hükmün onanmasına, dolandırıcılık suçundan kurulan hükmün ise suçun uzlaşmaya tabi olması nedeniyle bozulmasına karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükümlü hakkında aynı suçtan aynı mağdura karşı yürütülen başka yürütülen davaların da olduğu, söz konusu dava dosyalarının birleştirilerek tek suç olarak kabulü ile zincirleme suç hükümleri uyarınca artırım yapılması gerektiğinden itiraz edildiği, Yargıtay

11. Ceza Dairesinin 26.04.2023 tarihli kararı ile itirazın kabulü, onama kararının kaldırılması ile söz konusu nedenden dolayı başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan kurulan hükmün bozulmasına karar verildiği, bozma kararı üzerine Konya

3. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.11.2023 tarihli kararı ile hükümlü hakkında 268/1. maddesi delaletiyle 267/1, 43/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükümlünün tek suç olarak kabul edilen eyleminden dolayı Konya

8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/780 Esas nolu dosyasında verilen 1 yıl 6 ay hapis cezasının, bu suçtan verilen netice cezadan mahsup edildiğinde geriye infazı gereken bakiye hapis cezası kalmadığından cezanın infazına yer olmadığına karar verildiği, söz konusu kararın, temyiz edilmeksizin 08.05.2024 tarihinde usulüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 02.06.2025 tarihli ve 2024/22139 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.07.2025 tarihli ve KYB-2025/73913 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin.

“İncelemeye konu dosyada, Sanığın 11.02.2023 tarihli eylemi hakkında Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 31.07.2013 tarihli ve 2013/12758 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 267. maddesi uyarınca atılı suçtan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonunda, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 268/1 delaletiyle 267/1, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 6.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Konya

3. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.12.2014 tarihli ve 2013/567 esas, 2014/847 sayılı kararının, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 18.05.2021 tarihli ve 2017/35954 esas, 2021/5254 karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleşmesini müteakip, anılan Yargıtay ilâmına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 308. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna başvurulması üzerine, Yargıtay

11. Ceza Dairesinin 26.04.2023 tarihli ve 2023/827 esas, 2023/3275 karar sayılı ilâmı ile Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 18.05.2021 tarihli kararının kaldırılmasına ve Konya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.12.2014 tarihli kararının bozulmasına karar verilmesini takiben, sanığın 5237 sayılı Kanunu’nun 268/1 maddesi delaletiyle 267/1, 43/1 ve 62/1 maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, Konya

8. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2015 tarihli kararı ile verilen 1 yıl 6 ay hapis cezasının mahsubu neticesinde verilen cezanın infazına yer olmadığına dair Konya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.11.2023 tarihli kararının istinaf edilmeksizin kesinleştiği, İnceleme dışı Konya

8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2023/492 esas sayılı dosyasında, Sanığın 23.02.2013 tarihli eylemi hakkında Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 21.11.2014 tarihli ve 2014/17433 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 268/1 maddesi delaletiyle 267. maddesi uyarınca iftira suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonunda, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 267/1. maddesi gereğince 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Konya

8. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2015 tarihli ve 2014/780 esas, 2015/136 sayılı kararının, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 07.04.2021 tarihli ve 2017/37803 esas, 2021/4252 karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleşmesini müteakip, anılan Yargıtay ilâmına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 308. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna başvurulması üzerine, Yargıtay

11. Ceza Dairesinin 26.04.2023 tarihli ve 2023/826 esas, 2023/3274 karar sayılı ilâmı ile Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 07.04.2021 tarihli kararının kaldırılmasına ve Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2015 tarihli kararının bozulmasına karar verilmesini takiben, kamu davasının anılan mahkemenin 2023/492 esasına kaydedildiği ve hâlen derdest olduğu, Dosya kapsamına göre, Kanun yararına bozma incelemesine konu Konya

3. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.12.2014 tarihli kararında hüküm kurulduğu esnada belirlenen ceza miktarından, inceleme dışı Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2015 tarihli kararı ile hükmolunan 1 yıl 6 ay hapis cezasının mahsup edildiğinin anlaşılması karşısında. Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2015 tarihli kararının Yargıtay

11. Ceza Dairesinin 26.04.2023 tarihli ilâmı ile bozulmasına karar verilmesini müteakip, kamu davasının anılan mahkemenin 2023/492 esasına kaydedildiği ve hâlen derdest olduğu anlaşıldığından, mahsup koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE

1. Konya Cumhuriyet Başsavcılığının, 31.07.2013 tarihli iddianamesiyle hükümlü hakkında dolandırıcılık ve başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçlarından, 5237 sayılı Kanun'un 157/1, 267/1-2. maddeleri uyarınca açılan dava ile yapılan yargılama neticesinde Konya

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.12.2014 tarihli kararı ile dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157/1, 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca 6.000,00 TL ve 80,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına; başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan ise aynı Kanun'un 268/1. maddesi delaletiyle 267/1, 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükümlünün temyizi üzerine Yargıtay

15. Ceza Dairesinin 18.05.2021 tarihli kararı ile başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan kurulan hükmün onanmasına, dolandırıcılık suçundan kurulan hükmün ise suçun uzlaşmaya tabi olması nedeniyle bozulmasına karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükümlü hakkında aynı suçtan aynı mağdura karşı yürütülen başka yürütülen davaların da olduğu, söz konusu dava dosyalarının birleştirilerek tek suç olarak kabulü ile zincirleme suç hükümleri uyarınca artırım yapılması gerektiğinden itiraz edildiği, Yargıtay

11. Ceza Dairesinin 26.04.2023 tarihli kararı ile itirazın kabulü, onama kararının kaldırılması ile söz konusu nedenden dolayı başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan kurulan hükmün bozulmasına karar verildiği, bozma kararı üzerine Konya

3. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.11.2023 tarihli kararı ile hükümlü hakkında 268/1. maddesi delaletiyle 267/1, 43/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükümlünün tek suç olarak kabul edilen eyleminden dolayı Konya

8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/780 Esas nolu dosyasında verilen 1 yıl 6 ay hapis cezasının, bu suçtan verilen netice cezadan mahsup edildiğinde geriye infazı gereken bakiye hapis cezası kalmadığından cezanın infazına yer olmadığına karar verildiği, söz konusu kararın, temyiz edilmeksizin 08.05.2024 tarihinde usulüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazında belirtilen inceleme dışı Konya

8. Asliye Ceza Mahkemesinin dava dosyasında ise. Konya Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.11.2014 tarihli iddianamesiyle hükümlü hakkında dolandırıcılık ve başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçlarından, 5237 sayılı Kanun'un 157/1, 267/1-2. maddeleri uyarınca açılan dava ile yapılan yargılama neticesinde Konya

8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2015 tarihli kararı ile dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157/1. maddesi uyarınca iki defa 1 yıl 6 ay hapis ve 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan ise aynı Kanun'un 268/1. maddesi delaletiyle 267/1. maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükümlünün temyizi üzerine Yargıtay

15. Ceza Dairesinin 07.04.2021 tarihli kararı ile başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan kurulan hükmün onanmasına, dolandırıcılık suçundan kurulan hükümlerin ise atılı suçun uzlaşmaya tabi olması nedeniyle bozulmasına karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükümlü hakkında aynı suçtan aynı mağdura karşı yürütülen başka yürütülen davaların da olduğu, söz konusu dava dosyalarının birleştirilerek tek suç olarak kabulü ile zincirleme suç hükümleri uyarınca artırım yapılması gerektiğinden itiraz edildiği, Yargıtay

11. Ceza Dairesinin 26.04.2023 tarihli kararı ile itirazın kabulü, onama kararının kaldırılması ile söz konusu nedenden dolayı başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan kurulan hükmün bozulmasına karar verildiği, bozma kararı üzerine dava dosyasının Mahkemenin 2023/492 esasına kaydedildiği ve halen derdest olduğu belirlenmiştir.

3. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; hükümlünün her iki eyleminin de ilk hukuki kesintiyi oluşturan Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 31.07.2013 tarihli iddianamesinden önce olduğu ve eylemlerin zincirleme suç kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilerek yapılan incelemede. Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2015 tarihli mahkumiyet kararının Yargıtay

15. Ceza Dairesinin 07.04.2021 tarihli kararı ile onanması ile kesinleşmesinin akabinde, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.02.2023 tarihli itirazı üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 26.04.2023 tarihli kararı ile itirazın kabulü ile onama kararının kaldırılarak mahkumiyet hükmünün bozulmasına karar verildiği, bozma kararı üzerine dava dosyasının Konya

8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2023/492 Esas sırasına kaydedildiği ve halen derdest olduğunun anlaşılması karşısında, incelemeye konu dosyanın, Konya

8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2023/492 Esas sırasında kayıtlı dava dosyası ile zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik birleştirilmesine karar verilmesi gerekirken, Yargıtay ilamı ile bozulan mahkumiyet hükmündeki cezanın mahsup edilmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR