Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/940 K.2025/4569

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma İlâmı Gaziantep 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.05.2016 tarihli ve 2016/217 Esas, 2016/300 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 08.02.2022 tarihli ve 2020/19282 Esas, 2022/1824 Karar sayılı kararı ile yargılamaya konu hükmün basit yargılama usulü yönünden değerlendirilmesinin gerektiği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

B. Yargıtay Bozma İlâmından Sonraki Yargılama Süreci Gaziantep 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.01.2024 tarihli ve 2023/1399 Esas, 2024/82 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292/1, 58, 53. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanığın Temyiz İstemi Ailevi problemler ve sağlık problemleri nedeniyle mecburiyetten firar ettiğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Sanığın Gaziantep Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunduğu ve Gaziantep Adalet Sarayında çalıştığı sırada firar ettiği iddiasına ilişkin olarak, Yargılama konusu suç için 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca öngörülen olağan zamanaşımı süresinin ilk mahkumiyet karar tarihi olan 16.05.2016 tarihinden, 18.01.2024 tarihli ikinci mahkumiyet kararına kadar dolmadığı belirlendiğinden Tebliğnamede yer alan düşünceye iştirak edilmemiştir.

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkında 16.05.2016 tarihli ilk mahkumiyet hükmünde tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı ve aleyhe temyiz de olmamasına rağmen 18.01.2024 tarihli ikinci mahkumiyet kararında tekerrür hükümlerinin uygulanması ile kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi, hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR