Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/974 K.2025/2918

Sanığın yokluğunda verilen hükme yönelik eski hale getirme talebi ve temyiz başvurusu hususunda karar verme yetkisinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 42 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmü temyizen incelemekle görevli Yargıtay'a ait bulunduğu ve sanığın dilekçesinin eski hale getirme ve temyiz başvurusu mahiyetinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Anayasa'nın 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 231 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 232 nci maddesinin altıncı fıkraları uyarınca, hükümde başvurulacak kanun yolu, merci, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin ne zaman başlayacağının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerektiği ve yine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 263. maddesi gereği cezaevinde bulunan sanığa bulunduğu cezaevi müdürüne beyanda bulunmak veya dilekçe vermek suretiyle de kanun yoluna başvurma hakkını kullanabileceğinin açıklanmasının gerektiği,

sanığın hüküm tarihinde başka suçtan cezaevinde bulunduğu ve 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesinde yazılan bildirimlerin sanığa usulüne göre yapılmadığı, tebliğ işleminin usulsüz olduğu, hükümde temyiz dilekçesinin kurum aracılığı ile de gönderilebileceğinin belirtilmediği anlaşılmış ise de; hükümlünün değişik tarihli dilekçelerle taleplerde bulunduğu hükmü bu şekilde öğrendiği, mahkemece 27.10.2017 tarihinde mahsup kararı verildiği, hükümlünün, hükümden haberdar olduktan uzun bir süre sonra temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla;