Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2025/9952 K.2025/10253

Sanık hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, kararda temyiz süresinin iki hafta olduğu belirtilerek hukuki yanıltma yapılmış olması nedeni ile temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma Kararı Çal Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2023 tarihli ve 2023/326 Esas, 2023/364 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan verilen mahkumiyet kararının sanık ve katılan Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 14.01.2025 tarihli ve 2024/22179 Esas, 2025/377 Karar sayılı kararı ile.

"Sanık hakkında Yargıtay bozma kararından sonra uygulanan hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve seri muhakeme usulünün teklif edilmesi nedeniyle duran sürelerin olağan ve olağanüstü zamanaşımı sürelerine eklenmesi ile 31.10.2023 tarihli mahkumiyet kararından önce dava zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin on birinci fıkrasının, hükmün açıklanmasına yönelik kararda. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü ve 230 uncu maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.11.2014 gün, 2013/8-830 Esas ve 2014/502 sayılı kararı uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi,

hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak hükmün açıklanması geri bırakılan karara atıf yapılmak suretiyle hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur..." şeklindeki gerekçeyle bozulmasına karar verilmiştir. B.

Yargıtay Bozma Kararından Sonraki Yargılama Süreci Bozma üzerine Çal Asliye Ceza Mahkemesinin 23.05.2025 tarihli ve 2025/143 Esas, 2025/198 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 154/1, 62, 52/2 ve 53. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanık müdafiinin temyiz sebepleri. Atılı suçun manevi unsurunun oluşmadığına, dava zamanaşımı süresinin dolduğuna, lehe olan kanun hükümlerinin uygulanmadığına, re'sen gözetilecek nedenlerle kararın bozularak beraat hükmü kurulması gerektiğine ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Sanığın, köy tüzel kişiliğine ait veya köyün ortak kullanımına tahsis edilen harman yerine hayvan barınağı yapmak suretiyle hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlediği iddiasına ilişkin olarak.

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

sanık hakkındaki yargılama konusu eylem için 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı ve aynı Kanun'un 67/4. uyarınca 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun’un 67/4. maddesi uyarınca öngörülen zamanaşımı süresinin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen dönemdeki durma süresi ve seri muhakeme usulü nedeniyle durma süresi eklendiğinde olağan ve olağanüstü zamanaşımı sürelerinin dolmadığı, koşulları bulunmadığından lehe hükümlerin uygulama dışı bırakıldığı anlaşıldığından,

sanık müdafiinin temyiz sebepleri reddedilmiş, hükümde 2 numaralı bentte belirtilen düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkında kurulan hükümde temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin “5237 sayılı Kanun'un 154/2. maddesi delaletiyle 154/1. maddesi” yerine “5237 sayılı Kanun'un 154. maddesi” olarak gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232/6. maddesine aykırı davranılması hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Çal Asliye Ceza Mahkemesinin 23.05.2025 tarihli ve 2025/143 Esas, 2025/198 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği, hükmün birinci bendinde yer alan "...eylemine uyan..." ibaresinden sonra gelmek üzere “5237 sayılı Kanun'un 154/2. maddesi yollamasıyla” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak,