Davacı ... vekili tarafından davalı ... aleyhine açılan tapu iptali ve tescil davasında mahkemece taraflar arasında görülen boşanma davası sırasında aralarında yapılan anlaşma ile dava konusu yapılan evin davalıya davacı tarafından verildiği, evin dava konusu yapılmasının yerinde görülmediği ancak boşanmadaki anlaşma doğrultusunda davacıya verilen fındıklık için dava açabileceğinden davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar 12.5.1993 tarihinde evlenmişler, kadının 13.2.2006 tarihinde açtığı dava sonunda boşanmışlar ve karar 13.9.2007 tarihinde kesinleşmiştir. Dava konusu arsa vasfındaki 1481 ada 8 parselin 10/180 payı, 18.7.2003 tarihinde davalı ... adına alınmış olup, arsa üzerinde bulunan ancak tapuda görünmeyen 5 katlı binanın 2 nolu dairesinin ...’a ait olduğu anlaşılmaktadır. Dava dilekçesindeki açıklama ve dosya kapsamına göre dava, taraflar arasında edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu dönemde alınan taşınmaz ve üzerindeki binanın 2 nolu dairesinin evlilik birliği içinde alındığı iddiasıyla açılan tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.
Eşlerden biri, diğerine ait malın edinilmesine, iyileştirilmesine veya korunmasına hiç ya da uygun bir karşılık almaksızın katkıda bulunmuş ise, tasfiye sırasında bu malda ortaya çıkan değer artışı için katkısı oranında alacak hakkına sahip olur. (TMK.m.227). Eşlerden birine ait edinilmiş mallar üzerinde, diğer eşin mülkiyet veya diğer bir ayni hak talebi söz konusu değildir. Yani katılma rejiminde; eşlere tanınan hak, ayni bir hak olmayıp, şahsi bir haktır.
Sadece mal rejimi sona erdiğinde, eşlerin edinilmiş mallara ilişkin artık değerler üzerinde karşılıklı alacak hakkı vardır (TMK.236.m ).Açıklandığı gibi davacı kocanın evlilik birliğinde edinilen mallarla ilgili davalı kadından ayın isteme hakkı bulunmayıp değer artış payı veya katılma alacağı istemesi mümkündür.Davada davacı tapu iptali ve tescil isteğinde bulunduğuna, alacak isteği olmadığına göre davanın bu nedenle reddine karar verilmesi gerekirken mahkemece yerinde olmayan yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi doğru değil ise de red kararı sonucu itibarıyla doğru bulunmuştur.
Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibarıyla doğru olan yerel mahkeme hükmünün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 15,60 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1,55 TL’nın temyiz eden davacıdan alınmasına 01.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.