Davacı vekili, vekil edeni adına tespit edilen 145 ada 19 parselle bütün olan taşınmazın bir bölümünün kadastro çalışmaları sırasında paftasında yol olarak bırakıldığını belirterek bu bölümün parseline ilave edilerek vekil edeni adına tapuya tesciline, diğer davalıların da dava konusu taşınmaza elatmalarının önlenilmesine karar verilmesini istemiştir.
Davalı Hazine vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Davalı ... Tüzel Kişiliği temsilcisi, dava konusu taşınmazın bir bölümünün patika yol olduğunu belirterek bu bölüme ilişkin davanın reddine karar verilmesini istemiş, diğer davalılar ise taşınmazın 30 yılı aşkın süredir yol olarak kullanıldığını bildirmişlerdir.
Mahkemece, kadastro çalışmalarının 2007 yılında kesinleştiği, davanın ise 2008 yılında açıldığı, dava konusu taşınmaz hakkında tutanak düzenlenmediğinden kadastro öncesindeki zilyetliğe dayanılamayacağı, süresinde kadastro mahkemesinde açılmış bir dava olmadığı gibi kadastrodan sonra 20 yıl süren zilyetliğin de bulunmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kadastro çalışmaları sırasında paftasında yol olarak bırakılan taşınmazın TMK.nun 713/1. maddesi hükmü uyarınca tescili isteğine ilişkindir.
3402 sayılı Kadastro Kanununun 16. maddesi hükmüne göre yol, meydan, köprü gibi yerler paftasında gösterilmek suretiyle kadastro işlemi yapılır. Yol olarak bırakılan bir yerin kazanılabilmesi ve tapuya tescil edilebilmesi için Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarına göre; kamunun ortak kullanımındaki genel yol niteliğinde olmaması ve paftasında gösterildiği tarihten dava tarihine kadar TMK.nun 713/1. maddesinde belirtilen koşullar altında tasarruf edilmesi gerekir.Komşu parsellere ait kadastro tutanaklarındaki açıklamalara göre; dava konusu taşınmaz 20.12.2006 tarihinde paftasında yol olarak bırakılmış, eldeki dava ise 15.07.2008 tarihinde açılmıştır.
Dairemizin uygulamalarına göre; gerek tespit dışı bırakılma ve gerekse paftasında yol olarak gösterilmesi işlemlerinin yapılması tarihinden sonra kabul edilebilir makul bir süre içerisinde davanın açılması halinde böyle bir davaya bakılması, paftasında yol olarak gösterildiği tarihten önceki sürenin hesaba katılması gerekir.
Davacının makul bir süre içerisinde dava açtığı kabul edilerek iddia ve savunma çerçevesinde taraf delillerinin toplanıp sonucuna göre bir karar verilmesi, teknik bilirkişinin raporunda sözü edilen Karadeniz Ereğli 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/204 Esas, 2008/271 Karar sayılı dava dosyasının getirtilerek uyuşmazlığın çözümünde gözönünde tutulması, aynı krokide A ve B harfleri ile gösterilen yerlerin köy halkı tarafından kullanılan kadim yol olup olmadığının duraksamaya yer vermeyecek biçimde araştırılıp belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.
Davacı vekilinin temyiz itirazları bu bakımlardan yerinde olduğundan kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün açıklanan nedenlerle ve HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 15,60 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 19.4.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.