Davacı ... vekili tarafından davalı ... aleyhine TMK nun 220, 225, 226 ve 227. maddeleri uyarınca açılan katılma alacağı ve değer artış payının tahsiline yönelik davasının reddine ilişkin hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 2. Hukuk Dairesince 19.3.2007 tarih ve 2006/13515 Esas ve 2007/4381 Karar sayılı kararı ile “...4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4. maddesi.
4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMK.118-395.maddeler) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Buna göre Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir (HGK 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı).
Bu açıklama karşısında; davaya Aile Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır” denilmek suretiyle bozma sevk edilmiş, mahkemece 25.07.2007 günlü yargılama oturumunda Yargıtay ilamına uyulmasına karar verildiği halde, yargılamaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla devam edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.
Az yukarıda esas ve karar numarası belirtilen Yargıtay 2. Hukuk Dairesi bozma ilamına uyulmakla taraflar yararına usuli kazanılmış hak doğar ve mahkemece, bozma kararında belirtilen esaslar çerçevesinde yargılama yapmak ve hüküm vermek yükümlülüğü ortaya çıkar. Usuli kazanılmış hak kamu düzeniyle ilgili olup mahkemece kendiliğinden göz önünde tutulur. Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra bozmanın dışına çıkılarak hüküm verilemez. Bu açıklamalar karşısında davaya Aile Mahkemesi sıfatıyla bakılması ve mevcut deliller değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken mahkemece bu husus gözden kaçırılarak yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.
Davacı vekili ile davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle ve HUMK. nun 428. maddesi hükmü uyarınca BOZULMASINA ve istekleri halinde 15,60 TL peşin harcın temyiz eden davalıya, 742,50 TL peşin harcın davacıya iadelerine 14.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.