Davacı vekili dava dilekçesinde, Ovakışlacık köyünde ve vekil edeninin zilyetliğinde bulunan zeytinliğe köy tüzel kişiliği tarafından tecavüzde bulunulduğunu açıklayarak davalı köy tüzel kişiliği tarafından yapılan tecavüzün önlenmesine karar verilmesini istemiştir.
Davacı vekili, 17.3.2006 tarihli dilekçesiyle de mevkii ve sınırlarını açıkladığı yaklaşık 2000 m2 yüzölçümlü zeytinliğin kazanmayı sağlayan zilyetlik, imar ve ihya hukuksal sebeplerine dayanılarak vekil edeni adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiş, ... Asliye Hukuk Mahkemesi, 7.6.2006 tarih 2006/87 Esas ve 2006/246 Karar sayılı kararıyla açılan bu tescil davasının elde bulunan 2004/148 Esas sayılı tecavüzün önlenmesi davasıyla birleştirilmesine karar verilmiş, yargılamaları birlikte yürütülmüştür.
Davalı Hazine vekili, her iki istek hakkındaki davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Davalı Ovakışlacık köyü tüzel kişiliği vekili, dava konusu yerin otlakiye olduğunu, köy hayvanlarının burada otladığını, taşlık ve kayalık olması nedeniyle köylülerin ev yapmak için buradan taşları aldıklarını açıklayarak her iki isteğin reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, teknik bilirkişi Mehmet Karcı’nın dosyaya sunduğu 28.4.2008 günlü raporuna ekli krokide A harfi ile gösterilen 1865,34 m2 yüzölçümlü taşınmaz hakkındaki davanın kabulüne, anılan yerin davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, köy tüzel kişiliği tarafından bu yere yapılan müdahalenin önlenmesine, Hazineye karşı açılan müdahalenin önlenmesi davasının reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine ve köy tüzel kişiliği vekilleri tarafından süresinde temyiz edilmiştir.
Dava, taşınmaza yapılan müdahalenin önlenmesi ile kazanmayı sağlayan zilyetlik, harici satın alma, imar ve ihya hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK. nun 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddeleri gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir.
Uyuşmazlık konusu taşınmazın 1965 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında taşlık niteliği ile tesbit dışı bırakıldığı, Milas Kadastro Müdürlüğünün 16.12.1997 tarih 260/1582 sayılı karşılık yazıları ekinde gönderilen orijinal paftadan anlaşılmaktadır. Dava konusu taşınmazın paftada 1077 sayılı parselin kuzey batısında yer alan taşlık kısımda yer aldığı görülmüştür. Kural olarak, böyle bir yerin kazanmayı sağlayan zilyetlik, imar ve ihya yoluyla edinilmesi mümkündür.
Ne var ki, birinci keşifte dinlenen uzman bilirkişi ziraat mühendisi ... 17.4.2001 günlü raporunda; taşınmazın güneyden kuzeye doğru % 45 meyil ile yükseldiğini, 4800 m2 büyüklüğünde, zeminin taşlık ve kayalık nitelikte olduğunu… dava tarihinden 5 yıl önce imar ve ihya işlemlerinin tamamlandığını, zeytinlik vasfını kazandığını, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden bulunduğunu açıklamıştır.
Daha sonra yapılan keşiflerde dinlenen uzman bilirkişi ziraat mühendislerinin de aynı doğrultuda beyanda bulundukları görülmüştür. Uzman bilirkişi orman yüksek mühendisi ... dava konusu taşınmazın ormanla ilişkisinin bulunmadığını bildirmiş, ekte sunduğu 18.4.2008 günlü renkli fotoğraflardan ise, taşınmazın büyük taşlar ve kayalarla kaplı olduğu belirlenmiştir. Kayaların ve büyük taşların renkli fotoğraflarda çok açık bir biçimde görüldüğü saptanmıştır.
Davalı köy tüzel kişiliği vekili tarafından birleşen dosyaya sunulan 24.3.1995 tarihli dilekçede, dava konusu yerin köy halkına ait otlakiye olup, taş temini için bu yerin kullanıldığı, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu açıklanmıştır. Davalı Hazine vekili de benzer açıklamalarda bulunmuştur.
Saptanan bu somut ve hukuki olgular ile dava konusu taşınmazın büyük taşlar ve kayalarla kaplı olması nedeniyle TMK. nun 715. maddesi kapsamında kalan yerlerden olduğu, aynı kanunun 999. maddesi gereğince tapuya tescil edilmesi gereken yerlerden olmadığı, daha önce köylüler tarafından otlakiye olarak kullanıldığı, ev yapmak için taşların buradan temin edildiği anlaşıldığına, bu tür yerlerin kazanmayı sağlayan zilyetlik, imar ve ihya ile kazanılması olanaklı bulunmadığına göre, her iki davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davaların kabulüne karar verilmiş olması usul ve kanuna aykırıdır.
Kaldı ki, uzman bilirkişi ziraat mühendisinin raporuna göre, imar ve ihyanın dava tarihinden beş yıl önce tamamlandığı bildirildiğinden imar – ihya ile taşınmaz edinilmesi için 20 yıllık kazanma süresinin imar – ihyanın tamamlandığı tarihten itibaren hesaplanması gerektiğinden bu yönü ile de, taşınmazın zilyetlikle edinilmesi zaten mümkün değildir.
Uzman bilirkişilerin raporları, resmi belgeler, taşınmazın doğal yapısını gösteren fotoğraflar karşısında yerel bilirkişi ve tanık beyanlarına değer verilemez ve üstünlük tanınamaz.
Davalı Hazine ve köy tüzel kişiliği vekillerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile usul ve kanuna aykırı olan yerel mahkeme hükmünün tescil ve müdahalenin önlenmesi davaları yönünden açıklanan nedenlerle ve HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 55,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden Ovakışlacık Köyü Tüzel Kişiliğine iadesine 07.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.