Davacı vekili, müvekkilinin evlilik birliği içinde tamamen kendi olanakları ile satın aldığı 8407 parsel sayılı arsa üzerinde inşa edilen binanın 2 no’lu dairesinin ½ hissesini o tarihlerde eşi olan davalı adına tapuya tescil ettirdiğini, taşınmazın alımında davalının herhangi bir katkısının bulunmadığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 5.000,00 TL’nın davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiş; 19.02.2008 tarihli dilekçe ile de alacak miktarını 9.372,68 TL olarak ıslah ettiklerini bildirmiştir.
Davalı vekili, vekil edeninin evlilik birliği içerisinde sürekli çalıştığını, bahse konu dairenin alımına birikimleri ile katkıda bulunmasından dolayı taşınmazın ½ hissesinin tapuda adına kaydedildiğini açıklayarak davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, tarafların gelirleri kıyaslandığında taşınmazın alımına davacının % 65 oranında katkısının bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulüne; 9.325,85 TL alacağın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Mahkeme tarafından her ne kadar yazılı olduğu şekilde dava kabul edilmiş ise de verilen karar oluşa ve dosya içeriğine uygun bulunmamaktadır.
Nüfus kaydına göre 28.07.1978 tarihinde serbest göçmen olarak geldikleri anlaşılan ve 18.08.2000 tarihinde Eyüp 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2000/663 Esas sayılı dosyası ile açılan boşanma davası sonucunda mahkemenin 14.11.2001 tarih, 2001/929 Karar sayılı ilâmı ile boşanan taraflarla ilgili olarak görülen dava sırasında eldeki dosyanın davacısı olan davalı vekilince mahkemeye sunulan 15.11.2000 tarihli cevap dilekçesinde eşlerin oturduğu dairenin müvekkili tarafından satın alındığı, bu arada davacı eşin de işe başladığı,
bonolar birlikte ödendiği için evin tapusunun yarı yarıya yapıldığı beyan edildiği gibi, görülmekte olan dava dosyasında toplanan delillere göre de davacı eşin nakliyeci, davalı eşin de hemşire olarak çalıştıkları, dava konusu edilen 8407 parsel sayılı arsa üzerindeki 1. bodrum kat ( 2 ) no’lu meskenin kat irtifakına ayrılan 6/60 arsa payının 04.02.1988 tarih, 552 yevmiye no’lu Resmî Senet ile eşit olarak taraflarca edinildiği,
davalı eşin sigorta başlangıcının daha sonraolmasının nedeninin tarafların ortak çocuklarının da bildirdikleri gibi, sigorta primi kesilmeyerek eline daha fazla para geçmesini sağlamak amacıyla sigortasız olarak çalışmasından kaynaklandığı, davalının çalışma hayatının daha önceki zamanlara dayandığının dosya içerisindeki eski tarihlere ait olduğu düşünülen fotoğraflardan da anlaşıldığı, birlikte alınan taşınmazın bu nedenle yarı yarıya taraflar adına tapuya kaydedildiği,
mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu dönemde satın alınan taşınmazdaki davalının ½ payının edinilmesinde davacının katkısı bulunduğunu ispat edemediği dikkate alınarak mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde kabul kararı verilmiş olması doğru görülmemiştir.
Davalı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile usul ve kanuna aykırı olan hükmün HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 94,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine 06.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.