Davacı ..., dava konusu 560 ada 4 parselin miras bırakan babasının mülkiyetinde iken ölümü ile yapılan taksimle kendisine kaldığını, 35-40 yıldan beri davasız aralıksız malik sıfatıyla zilyet olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı ..., dava konusu taşınmazın kuzeye doğru on dönümlük kısmının kendisine ait olduğunu, güneyinin ise davacıya ait bulunduğunu ancak ortak sınırı bilmediğini bildirmiştir.
Mahkemece, davacı lehine kazanma koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 560 ada 4 parsele ilişkin tapu kaydının tamamının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve TMK.nun 713/1. maddelerine dayanılarak açılmış tapu kaydının iptali ile tescil isteğine ilişkindir. Mahkemenin vardığı sonuç, dosyanın içeriğine ve toplanan delillere uygun bulunmamaktadır.
Davacı tanıkları ..., ...ve ...keşifteki ifadelerinde; dava konusu taşınmazın içinden geçen doğu-batı istikametindeki taş sınırın bulunduğunu, bu sınırın taşınmazı ikiye böldüğünü, kuzeydeki taşınmaz bölümünü davacının ve eşinin ekip biçtiğini bilirdirmişlerdir. 560 ada 4 parselin içinden geçtiği ifade edilen ortak sınırın güney tarafında kalan bölümü davacının yada onun adına eşinin tasarruf ettiği yönünde açıklamaları bulunmamaktadır.
Yerel bilirkişiler ile davalı tanığının kullanım ve ortak sınır hakkında bilgilerinin olmadığı anlaşılmaktadır.
Bu açıklamalara göre; yeniden, taşınmazı bilen yerel bilirkişiler ile taraf tanıkları aracılığıyla keşif yapılarak çekişme konusu taşınmazdan geçtiği belirtilen eski taş sınırın gösterilmesi istenmeli, belirtilen bu sınır teknik bilirkişi tarafından düzenlenecek krokiye işaretlenip davacının zilyetliği altındaki bölüm ve yüzölçümü saptanmalı, bundan sonra ifrazının mümkün olup olmadığı araştırıldıktan sonra oluşacak duruma göre uyuşmazlığın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken dava konusu 560 ada 4 parselin tamamının davacının zilyetliğinde olduğunun kabulü ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.
Yukarıda açıklanan gerekçeler nedeniyle davalının temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle usul ve kanuna aykırı bulunan yerel mahkeme hükmünün HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 40,50 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine 25.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.