Davacı ... vekili, 1649 ada 1 parseldeki 23 numaralı bağımsız bölümün evlilik birliği içinde satın alınan edinilmiş mal olduğunu, evin alınmasına vekil edeninin katkısının bulunduğunu ileri sürerek ½ pay bakımından tapu kaydının iptali ile vekil edeni adına tapuya tescilini veya katılma payı alacağı olarak toplam 45.000,00 YTL’nin dava tarihinden itibaran yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak vekil edenine verilmesini istemiştir.
Davalı ... vekili, dava konusu taşınmazı vekil edeninin kendi çalışmaları ile satın aldığını, davacının hiçbir katkısının bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüyle dava konusu taşınmazın dava tarihindeki değerinin yarısı olan 26.000 TL.nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmesi üzerine; hükmün kabule ilişkin bölümü, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar 1979 yılında Bulgaristan'da evlenmişler, davacı ...'un 18.10.2006 tarihinde açtığı boşanma davasının kabul edilmesi üzerine, taraflar hükmün kesinleştiği 16.09.2008 tarihinde boşanmışlardır. Mal rejimi boşanma davasının açıldığı tarihte sona ermiştir. (TMK.nun 225/2) 01.01.2002 tarihinden itibaren bir yıl içinde başka mal rejimi seçilmediğinden bu tarihe kadar eski MK.nun 170. maddesi uyarınca mal ayrılığı, bu tarihten mal rejiminin sona erdiği tarihe kadar edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (TMK.nun 202). Dava konusu taşınmaz, edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu 04.10.2004 tarihinde satın alınarak davalı adına tapuya tescil edilmiştir.
Mahkemece; taşınmazın dava tarihindeki değeri esas alınmak suretiyle davacının katılma alacağı belirlenmiştir. Oysa, katılma alacağı hesabında tasfiye tarihi mal rejiminin sona erdiği tarih olmayıp, tasfiyeye ilişkin karar tarihidir (TMK. 232, 235/1. m.). Taşınmazın karar tarihine en yakın tarihteki sürüm değeri dikkate alınarak davacının katılma alacağının belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde dava tarihindeki değeri üzerinden hesaplama yapılarak katılma alacağının belirlenmiş olması usul ve yasaya aykırı ise de, temyiz edenin sıfatına göre bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, dava konusu taşınmazın davalının kişisel malı olduğu kanıtlanamadığına,
TMK.nun 222/ son fıkrası uyarınca 01.01.2002 tarihinden itibaren bir eşin bütün malları aksi ispat edilinceye kadar edinilmiş mal kabul edileceğine ve edinilmiş mallara katılma rejiminde tarafların dava konusu mal varlığının edinilmesinde maddi bir katkısının bulunup bulunmadığının bir öneminin olmaması nedeniyle diğer bir ifade ile davacının maddi katkısının varlığını ispatlamak zorunda kalmaksızın taşınmaza ait artık değerin (TMK.m.231) yarısı üzerinden (TMK.m.236/1) hak sahibi olacağının açık bulunmasına göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmesinde her hangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun görülen yerel mahkeme hükmünün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 196,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1348,25 TL’ nin temyiz edenden alınmasına 01.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.