Davacı Hüsna Ünlüsoy vekili, evlilik birliği içinde kooperatif üyeliği yoluyla edinilen 1535 ada 6 parsel sayılı taşınmazda B Blok 8 no.lu bağımsız bölümün davalı adına tescil edildiğini, taşınmazın alımına vekil edeninin katkıda bulunduğunu açıklayarak, fazla talepleri saklı tutularak 15.000 TL katkı payı alacağının dava tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsilini; dava etmiş, bilahare 24.11.2009 tarihli dilekçesiyle alacak talebini ıslahla 27.751,50 TL'nın faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile tarafların müşterek çocukları-küçük Selenay’ın eğitim hayatının devamı süresince ve meslek sahibi olana kadar TMK.nun 254/2.maddesine göre dava konusu davalı adına kayıtlı meskende oturulmasına ve ortak eşyaların kullanılmasına karar verilmesini istemiştir.
Davalı ... vekili, uyuşmazlık konusu taşınmazın vekil edeni ve ailesinin geliriyle satın alındığını, davacının katkısının bulunmadığını açıklayarak, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 22.500 TL.nin 16.2.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine; eşyalar ve konutun kullanımı ile ilgili usule uygun dava bulunmadığından karar verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm davacı ve davalı vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.
Taraflar 4.1.1993 tarihinde evlenmiş, 15.3.2004 tarihinde koca tarafından açılan Sincan 1.Aile Mahkemesinin 2004/269 Esas ve 2005/ 485 Karar sayılı boşanma davasının kabulü ve boşanma ilamı altına verilen şerhe göre 16.2.2006 tarihinde kesinleşmesi ile evlilik birliği son bulmuştur. Temyiz incelemesine konu dava, boşanma davasının cevap süresi içinde karşılık dava olarak açılmış ve yukarıda esas numarası yazılı Sincan 1.Aile Mahkemesinin 31.5.2005 tarihli yargılama oturumunda katkı payı alacağı davasının tefrikiyle temyiz incelemesine konu dosya oluşturulmuştur.
Dava konusu taşınmazın ve ortak eşyaların kullanımının özgülenmesine ilişkin talep hakkında usule uygun açılmış bir dava bulunmadığından konut ve eşyaların kullanımına ilişkin talep hakkında yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabetsizlik görülmemiştir.
Başka mal rejimi seçilmediğinden eşler arasında 1.1.2002 tarihine kadar 743 sayılı MK.nun 170. maddesi uyarınca “mal ayrılığı”, bu tarihten mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı 15.3.2004 tarihine kadar ise 4721 sayılı TMK.nun 202. maddesi hükmü uyarınca yasal “edinilmiş mallara katılma” rejimi geçerlidir. Eşler arasındaki mal rejimi TMK.nun 225/2 .maddesi uyarınca boşanma davasının açıldığı tarih itibariyle sona ermiştir.
İskan Konut Yapı Kooperatifine 24.9.1994 tarihinde davalı adına üyelik yoluyla edinilen dava konusu 1535 ada 6 parselde kayıtlı B Blok 8 no.lu bağımsız bölüm 20.12.1999 tarihinde ferdileşme suretiyle davalı ... adına tapuya tescil edilmiştir. Dava konusu taşınmazın edinim tarihinde eşler arasında 743 sayılı MK.nun 170. maddesi hükmü uyarınca mal ayrılığı rejimi geçerli olduğundan uyuşmazlığın Borçlar Kanunu’nun genel hükümlerine göre çözüme kavuşturulması gerekir.
Buna göre, eşlerin birbirlerinin mal varlıklarının edinilmesine katkılarının kanıtlanması durumunda, katkı oranında alacak hakkı doğar. Somut olayda davacı Hüsna 1989 yılından itibaren Maliye Bakanlığında memur, davalı ... ise polis memuru olarak çalışmaktadır.
Davacı, uyuşmazlık konusu kooperatife ilişkin ödemelerin maaş gelirinin yanı sıra evlilik birliği öncesi yaptığı birikimi, takıları ve ailesinin desteği ; davalı ise yine maaş geliri ve çiftçilik yapan ailesinin katkısı ile yapıldığını öne sürmüş ise de, toplanan deliller ve dosya kapsamından bunlara ilişkin hususların ispatlanamadığı belirlenmiştir.
Bu halde, uyuşmazlık konusu taşınmazın edinildiği tarih aralığı ve tarafların çalıştığı nazara alınarak, aksi de kanıtlanmış bulunmadığına göre nizalı taşınmaz üzerinde katkıları oranında alacak hakları bulunduğunun kabulü gerekir.
Mahkemece, tarafların çalışma ve gelir belgeleri getirtildiğine, dosya bilirkişiye tevdii edilerek, tarafların evlenme tarihinden taşınmazın üyelik yoluyla edinildiği ve ödemelerin bittiği tarihe kadar davalı kocanın 743 sayılı MK.nun 152. maddesi hükmü uyarınca aileyi geçindirme yükümlülüğü ve tarafların kişisel giderleri göz önünde bulundurularak, eşlerin her birinin yapabilecekleri tasarruf miktarı belirlendiğine ve katkı oranları tespit edildiğine, belirlenen katkı payı oranları oluşa ve dosya kapsamına uygun bulunduğuna göre, davalı vekilinin tüm ve davacı vekilinin aşağıdaki husus dışındaki sair temyiz itirazlarının REDDİNE.
Davacı vekilinin katkı payı alacağının belirlenmesine ilişkin temyiz itirazlarına gelince; davacı, evlilik birliği içinde edinilen ve davalı adına kaydedilen taşınmaza katkıda bulunduğunu açıklayarak 15.000 TL.nin katkı payı alacağına hükmedilmesini istemiş, istek ıslah dilekçesiyle 27.751,50 TL.ye çıkarılmıştır.
Tarafların katkı oranlarının tespiti için alınan bilirkişi raporuna göre, evlilik birliği içinde edinilen dava konusu taşınmaza davacının katkı oranı % 61,67 olarak hesaplanmış, ancak davacının talebi nedeniyle katkı payı alacağının ½ oranından belirlenmesi gerektiği bildirilmiştir.
Davanın hiçbir aşamasında davacının ½ oranında katkı payı istediğine dair açıklaması bulunmadığı halde, bilirkişinin bu hususta hatalı görüşü ve davacının bilirkişi tarafından belirlenen oranda katkısına ilişkin belge sunulamadığı ve yarı oranında katkıları olabileceği gerekçesiyle katkı payı alacağının hesabında ½ oranının esas alınması doğru değildir.
Mahkemece, uyuşmazlık konusu taşınmazın belirlenen değeri 45.000 TL ile davacının belirlenen % 61,67 katkı payı oranının çarpılarak bulunacak katkı payı alacağına hükmedilmesi, belirlenecek alacağın 15.000 TL'lik kısmına 16.2.2006 tarihinden, kalan kısmına ise ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz bulunmuştur.
Davalı ... vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hüsna Ünlüsoy vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasa hükümlerine uygun bulunmayan hükmün katkı payı alacağına ilişkin bölümünün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 334,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya ve 351,30 TL peşin harcın da istek halinde temyiz eden davacıya iadelerine 11.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.