Davacılar ve müdahil davacılar, dava konusu taşınmazın murislerinden kendilerine intikal ettiğini, 50 yılı aşkın bir süreden beri kullandıklarını açıklayarak tapu iptali tescil isteğinde bulunmuş, davalı Hazine temsilcisi davanın reddine karar verilmesini savunmuş, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar ve müdahil davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava konusu 116 ada 113 numaralı parsel 27.6.2001 tarihinden yapılan kadastro sırasında çayır niteliğiyle tesbit görüp, 15.11.2001 tarihinde tapuya tescil edilmiştir.
Mahallinde yapılan keşifte hazır bulunan Ziraat Yüksek Mühendisi bilirkişinin raporuna göre dava konusu 116 ada 113 numaralı parsel, kadimden beri aralıksız olarak çayır bitkileri yetiştirilen, etrafındaki diğer taşınmazlarla birlikte yem bitkileri yetiştiriciliğinde kullanılan Devletin hüküm ve tasarrufu altında olmayan arazilerden olduğu anlaşılmaktadır. Çayır niteliğindeki taşınmazlar özel mülkiyete konu olabilecek nitelikte yerlerdendir.
Zilyedin uzun süre taşınmazın otlarını biçip bunları hayvan yetiştiriciliğinde kullanarak ekonomik yarar sağlayacak biçimde değerlendirmesi zilyede bu yer de malik sıfatıyla zilyet olduğu sonucunu doğurur ve buna göre, TMK.nun 713/1 maddesine göre malik sıfatıyla sürdürülen ve 20 yılı aşan zilyetlik oluştuğundan kazanma sağlar. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olmasında bu nedenle isabet bulunmamaktadır.
Ayrıca kabul şekline göre; davacıların tescil isteğinde bulunmadıkları 138 ada 18 parselle ilgili davanın reddine ve 116 ada 113 parselle birlikte 138 ada 18 parselinde tesbit gibi tesciline karar verilmiş olması da doğru olmamıştır.
Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar ve müdahil davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 17,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine 28.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.